Merhaba günlük. Bugün nedense uykumu alamadım. Geç uyandım sabah. Önce giyindim,sonra kahvaltımı yapıp çıktum evden. Bizim okulda sınav vardı. Otobüs geç geldiği için yetişemedim sınava;ama yine de girebildim. Herkes tek otururken ebn arkadaşımla oturmak zorunda kaldım. Olsun buna da şükür. Sınava girememekten iyidir. Sınav çok güzel geçti. Dün de vardı sınav;ama ben gitmemiştim. Başka bir sınava girdim. Arkadaşımdan bana bir tane kitapçık ayırmasını istemiştim. O da sağolsun ayırmış. Dün sınavdan çıktıktan sonra okula geldim, kitapçığı almak için. Cevaplar kontrol ediliyordu. Bende kaldım. Sınav kitapçığını çözmediğim için elimden geldiğince cevapları duymamazlıktan geliyordum. Çoğunda başarılı oldum. Kontroller bittiğinde eve gittim. Ve sınav kitapçığını çözdüm. Dedim ya çoğunun cevabını bilmiyordum. soruların hepsini çözdüğümde üzerimde bir mutsuzluk vardı. Ertesi gün -bugün- sınava girdim. Sınavdan çıktıktan sonra dünkü sınavın sonuçlarını kontrol ettirdim. bazılarının hepsi doğruydu. bazılarını ise bilmiyordum. ama ben hepsini doğru yaptığım derslerden, hepsini bildiğim için mutsuzum. bir türlü sevinemiyorum bu duruma. sanki o cevapların hepsini biliyormuşum da ondan hepsini doğru yapmışım gibime geliyor. en çok da kortuğıum ne biliyor musun günlük? arkadaşlarım. şimdi hepsi de yanlış düşüncelere kapılacaklar. cevapların hepsini aklımda tutup evde bir bir onları kağıda geçirdiğimi sanacaklar. oysa durum öyle değildi. keşke o gün okula hiç gitmeseydimn. belki de daha mutlu olurdum.
Özel Arama
