Bir Akşamdan Kalanlar...
Bir düğün var yakınlarda.. tüm sesiyle odamda...........
Mihriban çalıyor... Mihriban söylüyor... Gözyaşlarımdan ötesini görmüyor gece... gözlerim batıyor hüznüme... gözlerim.. özlem oynaşı bu gece...
inciden bir güvercin gecede martı bakışlarımı kovalıyor.. ıssızlığında bir kedi.. kim bilir.. belki... penceresinden hangi ağacı selamlıyor...
mavi diyor bir yabancı... hüzün diyor... kalem kendinden dökülüyor:
hüzün.. salt sen olan... sen derinlik.. derinlik deniz.. deniz mavi.. mavi gökçe bir çocuk.. çocuk yetim.. çocuk öksüz.. çocuğün güvercin yemleyen ellerinde yaşama arzusu saklı.. yaşanacak zaman kısıtlı.. çocuk hasta.. hastalık sarı.. sarı güneş.. güneş nefes.. nefes............... nefes alamıyor çocuk.. ciğerleri yaralı.. sırf üzmemek için sessizce kaybolmalı... oldu... arkasında sessiz bir akşam üstünde, sarımsı gökyüzünün yansıdığı mavi bir deniz bıraktı... ben denize baktım.. hüzün içimde yandı....
20.06.2008 22:15