Kaçış...
Acilen gitmeliyim bu kentten.. sebepsiz iç çekişler oyalarken sokak lambalarını.. kimselere görünmeden.. parmak uçlarımda geçmeliyim köprü üstlerinden.. köprü? hangisi? hangileri? kimselerin üzerine gölge düşürmemeli...
kaç saniyede geçtiğimi bilmeden ömrümü bir ılık rüzgarla irkilerek döndüğüm köşe artları hep çıkmaz sokak.. yine kendi içime kaçıyorum ve yine igrenicesine soluyorum yosun kokusunu..
kaçıyorum... acilen gitmeliyim.. Yaşamın son dakikasına yakışır bir ivedilikle ilerliyor ayaklarım.. parmaklarımdaki ağrılı kramplar umurumda bile değil.. vakit çok olmadan... sahi saat kaç?