zaman akşam üstelerinin yoksunluğunda saklı.. şimdilerde uzun uzadıya kucaklasa da güneşi gökyüzü.. kanmayın... akşam üstü yok... ağrı inci gibi diziliyor ufuktaki dalgalar üzerine... saklı bahar gibi dört yan.. ve lakin en katran sıcakta bile güz dirseklerime dolanan...
az önce tam da karalarken az sonraki dizeleri müthiş ağrılı başımda su dolu kovalarca ayaklanmalar başlıyor.. az ötede ay, gülleler döküyor kurşunlardan... bombalamak için aslı şehirlerini.. inadına yazıyorum...
özle beni gece teminde apaydınlık güneşler yoğrulsun....
belki diyorum gelir devamı.. belki de yine o devasa egosuyla hüzün gelir oturur şiirin orta yerine...