Ölüm Nedir ?

İNSANLAR HERZAMAN ÖLÜMDEN KORKMAYI TERÇİH ETMİŞLER PEKİ ÖLMEK BU KADAR KORKUNÇMU TOPRAK İNŞAFSIZ DEĞİLKİ.YEDİKLERİMİZİN İÇTİKLERİMİZİN DOĞDUĞU YER OLAN TOPRAK İNŞAFSIZ OLABİLİRMİ??Kİ ÖLÜM ALLAH'IN EMRİ ÖLÜMDEN KORKACAĞIMIZA TOPRAĞA GAFLET EDECEĞİMİZE BU DÜNYAYI KORKULARIMIZI YARATAN ALLAH'IN ZULMÜNDEN KORKSAK ? PEKİ BÖYLE OLUNCA ÖLÜMÜ NASIL ANLATABİLİRİZ.?? UNUTMAMALIYIZKİ ÖLMEK YOK OLMAK DEĞİL,TOPRAĞA DÜŞEN TOHUM ÖLÜRMÜ SİZCE ONDAN NİCE ŞEYLER DOĞAR YANİ DEMEK İSTEDİĞİM ŞU Kİ TOPRAĞA GÖMÜLMEK YENİDEN ASIL YAŞAMA BAŞLAMAK.O ZAMAN ÖLÜMÜ NASIL ANLATMALIYIZ

ölüm bir ressammın,bir yazarın veya bir şairin zamanında anlaşılamaması..ancak sonradan kıymet biçilememesidir...

asla yok olmak değil boyut değiştirmektir.ama bence asıl o korktuğumuz ölüm,unutulmaktır

Ölüm bedenin toprakla bütünleşmesinden öte;hiç yaşamamışcasına unutulmaktır,böyle yok olunur zira...

diye iğrenç bir cümle kurmamı sağlayan tek kelime! ötesi boş... gelince görürsünüz neymiş ölüm! şimdi düşünmek gereksiz!

"GELSEDE GÖRSEK NEYMİŞ. MERAKIMDAN *ÖLÜCEM!*" diye iğrenç bir cümle kurmamı sağlayan tek kelime! ötesi boş... gelince görürsünüz neymiş ölüm! şimdi düşünmek gereksiz!

Ölüm, hayatın sonu . Korksanda korkmasanda o seni bulur. Önemli olan ölümden sonrada yaşayabilmektir belkide, önür nedirki an....Alaşılmayan karmaşalardan daha iyi dir.

Epikur'e göre ölüm varken biz yokuz, biz varken de ölüm yok.. ohalde korkmaya ne hacet;) Tabiiki bir başlangıçtır inananlar için;)

Ben kim miyim?!

:)Her mahallenin bir delisi vardır; ben de hikayeler.net sitesinin delisiyim:)))

anlamlı yaşayın;)

Ölmek demek sadece beden denen et ve kemik yığınından kurtulmak demektir bence.Hayatta somut olarak varolabilmek için mecbur olduğumuz kabuktan ayrılmaktır.Korkmak mı?O da neden?Kaçabilmek yada kurtulmak şansı yoksa neden korkasın ki, kontrol edemediğin birşey için neden kendini yorsun ki bir insan...Yıllarımız beden denen ve hayattayken bile çürümeye mahkum bir mabette geçmişken ona bu kadar bağlı olup kaybetmekten korkmak...saçma bence...

Ölmek tırtılın kozasından çıkmasına benzer bir insan için..

ölüm, sevememektir.

ölüm bizler için vuslattır.vuslat bizler için mülafattır.RABBİM bizleri bu dünyada çektiğimiz eziyerleri vuslatla sona erdirir.
sayın ERGÜL MİRAY ŞAHİN kardeşim unutulmak sizin elinizde olan birşeydir.bundan dolayı eğer korkuyorsanız bu korkunuzdan kurtulabilirsiniz.unutmak ihanettir.unutulmak zafiyet olamaz.

ölüm; yakıtı biten, cebindeki gülümseyişleri ve cebindeki umutları tükenen bir yaşayanın tıpkı o yakıtı biten araç gibi gidebileceği son yolu gidip kalmasıdır. cepleri delik bir pantolonda içe daldırılan elin boş çıkmasıdır ölüm...

Ölümlü olmak ve ölümle içiçe yaşamak, bize yaşadığımız hayatın kendi eserimiz olmadığını, bizatihî hayy ve diri olmadığımızı öğretiyor. Var olmak ve varlığını devam ettirmek için başka hiçbir şeye muhtaç olmayan bir Hayy-ı Kayyûm’un eliyle hayat sahibi kılındığımızı, O’nun bize bu hayatı emaneten vermesinin de bir hikmeti ve anlamı olduğunu kavramamız, bu sayede mümkün oluyor. Ölüm, hayatın içyüzünü kavramamızı sağlıyor. Hayatlarımız, ölüm gerçeğiyle anlam kazanıyor.

Gelin görün ki, hayatı yolda bulup aldığı değersiz bir mal gibi kullanıp tüketmeye kalkışan nefsimiz, bizi ölüm gerçeğinden uzak tutmayı tercih ediyor. Dünyanın fani yüzünde yaşadığımız aldanışlar bir tiryakiliğe dönüşmüşse, hayatın emanet olduğunu ve emaneti Sahibinin rızasınca kullanmak gerektiğini ders veren ölümle yüzleşmek pek tercih edilmiyor. Onun yerine, kendimizi kandırıp ölümü görmezden gelmeye çalışıyoruz.

Doktor dedi çaresi yok
Sanki içime saplandı ok
Yapacak işlerim çok
Ecel ferman dinlemez ki
Ne çekiyorum bilemez ki..

Mürşide Taşoğlu

İşte ölüm böyle bir gerçek. Hiç hastalık geçirmesekte, hiç kaza görmesekte O BİZİ HEP BİR YERLERDE BEKLEYECEK.
Onun için hazırlık yapıp, Ölmeden ÖLMEK GEREK.

iki çeşidine rastlanır dirilişi olan ölüm dirilişi olmayan ölüm!...kendisi bazen acı olarak gelir bizi bulur,bazen korku olarak..bazen ağlatarak gelir bazen yalvartarak...bazen imkansızlık olur bazen hayalle karışık rüya...iki göğsümüzün arasına sıkışan adı konmayan varlığada ölüm derim ben.. bazıları kaybetme korkusuna der, bazıları heyecan tutkusuna...Bu saydıklarım işte direnişi ve dirilişi olan ölümlerdir.Bu ölümler yıktığında tekrar inşa edilmesi kolay ölümlerdir.
diğer ölüm ise ruhun bedeni bırakması...ne kaçabilirsin ondan ne tutabilirsin onu bazen yol kenarında bulur bazen hasta yatağında..Davetsiz misafirdir o en çok yaşanılası yerde bile olsan dinlemez..direnemezsin işte dirilemezsin birdaha! Ayrılıklar ölüm gibi gelir,pişmanlıklar ölüm gibi gelir ya ayrılıkla pişmanlığın acısı gibi acısını tahmin edemezsin bize direniş payı bırakmayan ölümün...sobelemecede sobelenmek gibidir,anidir...UZUN Bİ SÜRE SOBELENMEMEK DİLEĞİYLE...

ölüm,bedenen yalnız kalmaktır ama sadece bedenen...

kapıyı çaldığında açmam diyemeyeceğin..
vuslat..
sonsuz yaşam...

ölüm, yeni bir başlangıçtır.