Hayatı hep şairce algılamayı düşleyip üretmenin güzelliğinde geçen kırk yıllık emekçi kavgama, kırkyıllık da sevdamı katmak istedim .Toplam 61 yıllık yaşam toplamımda içine biraz spor adamlığı, biraz halk adamlığı biraz evrensel boyutta insanı kucaklayan düşünceleride harmanlayıp adam gibi bir adamı büyütmeye çalıştım içimdeki çocukla birlikte.Yazdıklarımın çoğuda yaşamın memelerinden emzirilmiş geçmişim dir tabii ki.Geçen yüzyılın ilk yarısından kalan 68 kuşağının dinozorlarından olmam sıfatıyla birazda ülkeme benzerim sancıları ve acıları ile.En büyük düşüm ne tekne ne yat ne kat düşüncesi olmadı hiç. Ülkemin baca tüten her ilinde teknik bir eleman olarak sanayileşmesi konusunda epey emek harcadım .İyi paralarda kazandığım gibi bölüşmenin tadına vardığımdan bu gün bir bisikletim bile yok.Ama düşümden vaz geçmedim .Emekli olduğumda bir kenarda geçmişimle hesaplaşırken hem yazmanın büyük keyfine ulaşacaktım ,hem de çağımın tanıklığı görevim olduğunu bilincine vararak sadece çiçek böcek hikayeleri yazmamam gerktiğini öğrenecektim . Huzurlu bir yuvam ,dar zamanda yaptığımız beş çocuk ve onların üretkenliğinden kaynaklı 7 torun sahibi nalet olmayan bir dedeyim artık. Sizlerle dostça kucaklaşmak için de bu sayfalarda yüreğimi paylaşmaya geldim kabul ederseniz. Kitapsız demesinler diye tek bir kitabım oldu şimdiye kadar bundan sonra ne olur bilemiyorum .Sevgi ve tebessüm sermayem insanı sonuna kadar sevmek gayem olacaktır .Saygılarımla
Şeref Öztürk (usta)
Özel Arama
