1977, ADANA… Boş bir çerçeveye hangi resmi koyarsanız bilin ki, o benim işte. Her yaşamdan, herkesin hikayesinden bir parça vardır bende. Ömrümün çoğu, tebessümlerin ardından gelecek kahkahaları beklemekle geçti. Hayatı yaşayarak öğrendim. Ve çok sevdim. Yaşamayı, Öğrenmeyi, Öğretmeyi.. Hissedebildiğim her duygu kutsal ve anlamlıydı benim için. İnsanları sevdim. Güzel olan ne varsa onlar dile getirebiliyordu çünkü.. Bir kişiden tüm evrene yayılan sevgimi sevdim. Okumak, Yaşamak, Yazmak... Tutkularım. Bazen okuduklarımı yaşadım, bazen yaşadıklarımı yazdım.. Buradayım. Okuduklarımı yaşamak, yaşadıklarımı paylaşmak için..
Özel Arama.jpg)
