1990 yılının, insanı iliklerine kadar soğutan bir ocak günüde hayata sıcacık bir gülümsemeyle MERHABA demişim..zaten o zaman bu zamandır hala gülümsüyor ve gülüyorum...3 çocuklu olan ailemin 4. ve ilk erkek çocuğu olarak dünyaya gelmem hayatımın her aşamasında bana bir adım önde başlama imkanı sunmuştu belki de.. Annem ve üç ablamın elinde hazırlandım hayatla mücadele etmeye...İlk,orta,lise eğitimimi doğduğum beldede tamamladım...Şuan aynı şehirde İnönü Üniversitesi Türkçe Öğretmenliği bölümünde okumaktayım..Edebiyatı zevk olarak yapardım şimdiye dek bundan sonra da iş olarak yapmak için sıvadım kolları..yazmaya bu denli önem vermemin sebebi kendimce kurduğum hayat felsefesinden ileri gelmektedir: ``YAŞAMAK İÇİN ÖNCE YAZMAK GEREKİR.`` Eğer yazabilecek cesarete sahipsem onu yaşamaktan da asla çekinmem.Gönlümden çıkıp kalemimden dökülen yazılarımı okuyunca hoş bir vakit geçirmeniz ve yaşama dair bir şeyler bulmanız dileklerimle...Yazılarımla ilgili düşüncelerinizin beni daha iyi bir noktaya getireceğe inandığım için yorumlarınızı kalemime yön vermek açısından bekleyeceğim..SAYGI VE SEVGİLERİMLE.
.jpg)
.jpg)
