Katı, kuru ve yalnız bir coğrafyanın,; sümüklü, haylaz, isyankar çocuklarıydık. Yaşama dairdi bütün umutlarımız. Hiç birimiz doktor, mühendis, polis, avukat v.s. meslek istemezdik. Hepimiz bir kahraman olarak büyümüştük, hepimiz bir arayışın kurbanıydık, hepimiz yoklukta varolmaya çalışıyorduk. Bu kimlik arayışı hepimizi ayrı yerlere sürükledi. Bende bu arayışta en güçlü köşeyi buldum. Coğrafyamın çocuklarından biride köşem ve benim için şunları söyledi: " sen artık kahramansın, arayış tamam, buluş tamam. Artık uğraşma dünyayla, çünkü senin uğraşların bizim hayallerimizi büyütüyor, bizimse daha büyük hayaller için savaşacak gücümüz yok."
Hayatımın odak noktası soru oldu her zaman: Neden Olmasın? sorusu ve her zaman oldurttum. Belki yaşımın gençliği, belkide yalnızlığımın yoğunluğu oldurttu olmayanları. Ve halen Neden olmasın? diyerek yaşıyorum...