Medeni insanlarin medeniyetsizlikleriyle tüm dünyanin dikkatlerini üzerine çektiği ülkesinin, Tekirdağ ilinin Çorlu ilçesindeki 1965 tarihli doğumunu milat kabul eden, içinde bulunduğumuz Şenol`dan sonraki 43 yilinda halen Ankara`da yaşayan; evli (80 metrekare) ve bekâr yazar, ilkokul ve ortaokul eğitimini memleketi Giresun`da tamamladıktan sonra, Kuleli Askeri Lisesi, Kara Harp Okulu Hukuk ve Anadolu Üniversitesi Kamu Yönetimi bölümlerini bitirerek, ortaokul veya liseden terk olmadığı için usta romancılık hakkını kaybetmiş; kulak kireçlenmesi rahatsızlığından malulen emekli olarak, hemşerisi olmaktan gurur duyduğu Aziz Nesin gibi ordudan atilmadan, yüzbaşı rütbesindeyken emekli olmuş; basit bir operasyonla kulaği mükemmel hale gelebilecekken, “çevremdekiler, nasilsa duymayi istemediğim kötü şeyleri, hem de küfürlü biçimde konuşuyorlar,” diyerek işitme kaybinin artmasini isteyen, operasyonu belki de özel kuvvetlerin yapabileceginden endişelendiği için ameliyat masasina yatmayan; borsadan para, yazmaktan huzur kazanan; işsizliği iş edinmesine rağmen, mesleğini, “akıl, fikir üretmek, geliştirmek, yaymak ve pazarlamak,” diye tanımlayan; sivri yazilarini okuyanlarin raptiyeli koltuğa oturmusçasına tepki vermeleri yüzünden, doktorlarin “kendi haline birakın” dedigi gerzeklere imrenen; küçükken menenjit geçirmedigi halde, ne doydugu ne de doğduğu yere ait olmayan futbol takimlarindan birini gençlik yillarinda destekleyen; kutuplarda gece ve gündüzlerin altişar ay olması nedeniyle nasıl oruç tutulabileceğini on yaşından beri düsünen; iyi İngilizce ve güzel Fransız kızlarına laf atabilecek kadar da Fransızca bilen; hâkimin “idam” kararini, “bu da bana ders oldu,” diye degerlendiren sanık gibi yasadiklarinin analizini yapan; küçük olaylardan büyük sonuçlar çikarabilen; basarılı borsacı, örnek hayvansever, ideal sporsever ve dünya vatandaşı olma iddiasındaki yazar; havada sekiz takla atarsa veya goldenretrieverlerin pabuçlarini dama atarak ağzıyla kuş tutarsa ya da bir posta güverciniyle Ankara`dan İstanbul`a doğru yan yana uçarak ona yol gösterirse, ancak yayınevleri ve edebiyat dergilerinin dikkatini çekebileceğini biliyor. Aslında, askerliğinde “Dikkat! Komutan sağdaaaa!” şeklinde çok dikkatler çektiği için bu konuda şanslı olduğu söylenebilir. Birisi beğenilip de birliktelik sağlanılınca, yani birbirleriyle kavuşma olayi gerçekleşince “aşk” olmadigina inandığı için, eserlerinin yayinlanmamasiyla yayıncıların onlara aşık olabileceklerini düşünüyor. Babalarımızın, annelerimizi sevdiklerini söyleyip, burada yazamayacağımız kadar ayıp faaliyetlerinin sonucunda dünyaya geldiğini bildiği için, vatanını, milletini, dinini, diyanetini sevdiğini söyleyenlere hep kuşkuyla bakan yazar; dünya görüşleri ne olursa olsun, fikriyle zikri bir, bilinçli ve samimi herkese hoşgörü ve saygıyla yaklaşmakta ve en büyük risk, risk almamaktir; risk almak da hisse senedi almaktir, karekök almak değil, şeklinde bir dünya görüşünü benimsemektedir. Not: Yazarlıkta ilk kitabım HORGENERAL`den itibaren Şenol Onay adını kullanıyorum. horgeneral@mynet.com
Özel Arama
