YAŞAM ÖYKÜSÜ
Nail uyar, 16 Ekim 1956 yılında, Uşak’a bağlı Eşme ilçesinin Güneyköy’ünde doğdu. Topraksız bir ailenin dört çocuğundan ilkidir.
Annesi doğumuna gün sayarken, babası askere alındı. Babası oğlunun doğum haberini aldığında daha Tarsus’ta bir aylık askerdi. Köydeki akrabaları ilgilenmediği için babası terhis oluncaya dek kimliksiz yaşadı. Babası askerliğini yaptıktan sonra, oğluna nüfus cüzdanı çıkarmak istedi. Bunun için muhtardan doğum kağıdı almaya kalktığında muhtar ona: “ Şimdi, ben sana iki buçuk yıl önce dünyaya geldiğine dair yazı vereyim; ama para cezası yersin.” Deyince; babası o anda işsiz olduğu için bu isteğinden hemen vazgeçti. Bu kez, muhtar yeni doğduğuna dair bir belge düzenleyip verdi; onunla ilçeye gidip, nüfus kütüğüne oğlunun kaydını yaptırdı. Tarih 10 Ocak 1959. Ve bu tarih, yazarın nüfus cüzdanına doğum tarihi olarak geçti…
Yedi yaşına dek köyde yaşadı. Kendisi iki yaşındayken, babası 1958 yılında, Manisa’nın Salihli ilçesinde TCDD’ye kadrolu işçi olarak girdi. Daha sonra, ailesiyle 28 Temmuz 1963 yılında Salihli’ye göçtüler.
İlkokulu Salihli’deki Namık Kemal İlkokulu’nda başlayıp (1965), Şehitler İlkokulu’nda bitirdi (1970). Aynı yıl, okulların yaz tatiline girmesine birkaç gün kala babasının İzmir’e tayini çıktı… Çiğli’ye yerleştiler.
1973 yılında Çiğli Ortaokulu’ndan mezun oldu. Aynı yıl Karşıyaka Havva Özişbakan Lisesi’ne kaydını yaptırdı, bu okulu 1977 yılında bitirdi.
Çocukluğu ve gençliği yoksulluk içinde geçen yazarın, yaptığı iş ve çalıştığı işyerlerinin sayısı yirmiden fazladır. Gençlik yıllarında bir yandan okudu, bir yandan da çeşitli (tarım, inşaat, bir çok esnaf ve sanatkarların yanında çıraklık ve benzeri) işlerde çalıştı.
1978 yılında başladığı Buca Eğitim Fakültesi’ndeki öğrenimini, siyasi gerginlik nedeniyle tamamlayamadı. Ardından 5 Mart 1979 yılında askere alındı. 12 Eylül 1980’deki askeri darbede silah altında bulunan yazar 5 Kasım 1980’de terhis oldu..
1980’den 1985’e kadar çeşitli iş yerlerinde yöneticilik, muhasebecilik, yerel gazetelerde müdürlük ve köşe yazarlığı yaptı..
Yazmaya ilk olarak 1974 yılında başladı. İlk yazısı “Helvacı” adında bir öyküydü. Eylül 1978 yılında Çiğli gazetesinin sanat sayfasında yayımlandı. Daha sonra çeşitli dergi ve gazetelerde yazıları, hikayeleri yayımlandı. Edebiyatçı kimliği ile ilgili çeşitli dergi ve gazetelere haber konusu oldu. Yerel gazetelerde kendisiyle röportajlar yapıldı. Ayrıca 1997-1998 yıllarında, 107.9 frekansından bölgesel yayın yapan Radyo İzmir’de Perşembe günleri saat 16,oo-18,oo arasında Olaylara Bakış programını gazeteci bir arkadaşıyla hazırlayıp, sundu.
İlki öykü kitabı Son Yürüyüş 1999’da, ikincisi deneme Yazmak Bir Sevdadır kitabı 2000’de yayımlandı.
Yerel bir gazetede 27 yıldır gazetecilik yapan yazar, bunun son 12 yılını aynı gazetede başyazar olarak sürdürdü. 2005 yılından sonra edebiyat çalışmalarına ağırlık verdi.
Evli olan yazarın, Elif ve Eren adında iki çocuğu var.
Eserleri:
Son Yürüyüş (öyküler) Mayıs 1999
Yazmak Bir Sevdadır (denemeler) Aralık 2000
Suya Düşen Umutlar (anılar-acılar) Ekim 2007
Gözlerim Yoldaydı (öyküler) yayıma hazır
Aldığı ödüller:
Ağaç Bayramı yazısıyla lise birinciliği (1974)
Anadolu Basınına hizmetlerinden dolayı plaket.(1997)
Radyo Programı Olaylara Bakış’a AGRT ödülü (1998)
Son Yürüyüş adlı öykü kitabına Çiğli Belediyesi’nce plaket (1999)
Can Yoldaşı öyküsüne La’l Kültür ve Sanat e-dergisi mansiyon ödülü ( 2007)
Üyesi olduğu mesleki kuruluşlar:
İzmir Serbest Muhasebeci Mali Müşavirler Odası
Çiğli Sanayici ve işadamları Derneği (fahrî üye)
Anadolu Basın Birliği
Edebiyatçılar Derneği
Özel Arama
Site Menüsü
Köşe Yazıları
Sponsor Reklamlar
.jpg){kind=small}
.JPG){kind=small}
