İlhan Önal - Yazar
Çevrimdışı
Adım, anamın rahmine düştüğünden beri
Mahur bir ezgi oldu sesimde ki bu tını
İvinti bir noktada karışmış cismimle gölgem
Bazen peşimden bir ışık uzar, ardından siyah siluetim
Sus pus olur zaman
Bir an bırakacak mı yakamı diye sessiz bakarım…
…Ve çeker elini o büyülü hüzme
Sonra kırbaç gibi şaklar sırtıma aynı karanlık
Belli ki mıh gibi çakmışlar gövdeme bu suretsiz leşi,
Ceza saymışlar üç kuruşluk canıma,
Yük etmişler,
Taşır demişler,
Nasılda bilmişler…
İvinti bir noktada karışmış cismimle gölgem,
Adım, anamın rahmine düştüğünden beri…
|
![]() |