soguk bir aralık gecesinde dunyaya gelmişim ,bu kesin ölür demişler,inatla artık ne geldiyse aklıma yaşamayı seçmişim ,yoksa kesin ölecekmişim .İlkiydi ortasıydı sonuydu derken ,birden büyüdüğümü farkettim ,atladım izmire gittim sebebmi okuyacam dedim ,iyi halt ettim:)) psikolojiydi felsefeydi derken birden kendimi kaybettim ,an geldi büyüdüm zannettim ,an geldi küçük dagları ben yaratmıstım.Sonrası malum her genc erkegın basına gelen gibi ilk aşk yaramızı aldık güya, cok agladım haa hemde içime içime ,erkeğiz ya kaybettiğimize yanmayı severiz.Bitti okul denen hikaye, ne yapsam dedim ,atladım ankaraya geldim , o arada da huzur denen şeyle tanıştım, nasıl oldu diye sormayın ,ben biraz geç anladım .Bide insanları tanımaya başladım tanıdıkca yazmaya ,her yıkışta dökülmeye sonra yıkılmamaya başladım ,hani hayatı ögrendinmi derlerya ,sanırım bi parca da olsa öğrenmisim,. bunu yazınca farkettim. bir parca haa öyle tamamı değil ögrendiğim...Sokratın dedigi gibi `insanı bildikleri değil bildigini zannettikleri yıkarmıs`benimkide o hesap bildim zannettim ,cok geçmedi, ne cok seyi hala bilmediğimi farkettim .Hala öğreniyorum işte herkes gibi...
Özel Arama
