Gözlerin Mutluluk Diyor
Sevgi üşütmez öyle ayrılık rüzgarları ile insanı. Vefalı vefalı; yağmurları bile kucaklar. Bir gün bile yok olma ihtimalini getirmez insanın aklına. Uzak şehirlerde iki farklı insanın bile kapısını zorlar kimi zaman. En fazla birkaç ağlama yaratır hafifçe yürekte; o da mutluluktan kopartılmış bir dilim ekmektir. Duygular tarafından kuşatılmıştır etrafı, henüz geceler boğmamıştır. Çaresiz kalmamıştır doğacak günün yeni soluğuna, kendi kendine soluğunu yaratır. Yaşlanmaz zamanla, yorulmaz; hele hiç kaybolmaz. Hasrettir zindanlara, öyle demir parmaklıklara da hiç gelemez. Bir garip sıla türküsüdür halkın dilinde, ama kimse o sılaya kavuştuğunu kabul etmez. Ayrılıkları anlamamaya yeminlidir.
Sevgi günahsız gecelerin; sessiz bir imgesidir. Günahsız yıldızların; ifadesiz hali… Uzun uzun kurulan düşlerin gerçeğe dönüşen o sihirli anıdır. Karmakarışık değildir yaz aylarında öyle insanların dediği gibi, yaşadığını sandığı gibi… Dargın hiç değildir; kendine yalanlarla eş tutan insanlara, af eder ve kendini sunar sessizce. Onlar sevginin verdiği şansı görmüyorsa, sevginin suçu ne? İmtihandan geçirir sürekli kendine gelip, kendinden gidenleri. Sınavı geçenler, gidenler değildir; kalmayı bilenlerdir. Tükenmez öyle kimsenin karşısında gırtlaktaki ses gibi… Yeşeriverir hiç beklemediğin bir zaman da yalnızlığının resminde. Kim bilir ömrümüzden geçişini hiç umursamamışızdır belki de. Belki de üzüm olmuşuzdur onun şarabında ezile ezile. Ama emin olun o değildir ezen, ezilsin istemez; çünkü o kimse, birileri sevgi adı altında suyumuzu çıkartır da çıkartır, tıpkı sevginin de suyunu çıkardığı gibi. Kanma kanma sakın o zavallılara.
Yankılanır o sınır, tepe, ova, nehir dinlemeden; kimseden korkusu yok ki, olamaz ki. Birileri saklasa da onu bizden, o kendini gözlerden saklayamaz ki.
Özel Arama
.jpg)
