Gel Tut Ellerimi
Çaresiz bir gün daha. Nerde aradığımız mutluluklar? Çok mu uzakta yoksa? Bizim ne suçumuz var? Hayatı doya, doya yaşaya bizim hakkımız yok mu?
Sürgünüm gözlerine , öyle hasretle ve öyle sefilim ki sevdana sensizlik bana zulüm! Durgunluk yakışmıyor ne sana nede bana. Başa ne gelirse gelsin yeter ki senden ve sevginden gelsin! Alıştım zaten karanlık sokağın zehir soğuğuna… yüreğimin yamaçlarına yağdı ak karlar , ellerimde kanlı gül bahçeleri açar… zaten ne tuttuysak kızıllara boyalı.. Acısız tatlı olmaz derler , bizde de acı olmalı sanırım. Ama bu biraz kırmızı biber tadında oldu. Yakması içimi sızlattı. Gözüm zaten güm ışığına hasret bu aralar. Yeni doğan güneş banamısın demiyor sabahlarımda.. içim üşüyor bu yorgun halimiz yüzünden. Bize hak değil böyle dargın durmalar. Biz dargınlığı hak etmiyoruz. Ne ki dargınlık? Bizi alakadar ediyor mu? Bize uzak olması gerekmiyor mu? Titrek sesim artık çıkmıyor! Ne konuşacak gücüm var nede gözlerine bakacak yüzüm.ille ölümüne seviyorum diye bi delilik mi yapmak lazım? Allah’ın karanlık gecesini ille bir litre benzin ve bir tane kibritle aydınlatmak mı lazım? Yada güneşin doğmasında yoldan geçen bir arabanın önüne atlayıp günü kanamı bulamak lazım?
Yaaaaaa anla ve gör artık sevdiğimi!!! SEVİYORUM !!! Sönük dünyamda seni buldum, kurumuşken seninle can buldum. Yeter artık de ….. gel tut ellerimi….