Sınırsızlanmış İktidar

19 / 6 / 2008  Perşembe tarihinde Engin Poyraz tarafından eklendi, 151 kez okundu...

“ Türkiye’nin hukuki hayatına değil, “siyasi hayatına(!)” girdiğinden beri Anayasa Mahkemesi başta olmak üzere, ülkede hukuk devleti olma özelliğinden ötürü var olan hukuksal statüler ve kişiler bu şekilde eleştirilere maruz kalmamıştı. Akp iktidarı bu parabolün bir dönüm noktası olarak hukuki durumun yönünü değiştirmek isteyen bir izlenim sunmak...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Sınırsızlanmış İktidar

Türkiye’nin hukuki hayatına değil, “siyasi hayatına(!)” girdiğinden beri Anayasa Mahkemesi başta olmak üzere, ülkede hukuk devleti olma özelliğinden ötürü var olan hukuksal statüler ve kişiler bu şekilde eleştirilere maruz kalmamıştı. Akp iktidarı bu parabolün bir dönüm noktası olarak hukuki durumun yönünü değiştirmek isteyen bir izlenim sunmaktadır.
Önce hukukçulara yönelik eleştiriler sürüp gitti. Yasalar koymaktan öte, anayasayı değiştirme düşünceleri üzerinden girişimlere kalkan bir iktidar ile hukuk arasında diş gösterme savaşı başladı sonrasında. Sonunda da Anayasa Mahkemesi’nin türban ile alakalı ilgili maddeler üzerindeki değişiklikleri reddetmesi siyaset ve hukuk arasındaki kızgınlık derecesini had safhaya çıkardı.
1950’lerden sonra kendilerine ve taraftarlarına çoğunlukçu ortamı yaratacak hukuki düzenlemelerle yetkilerini genişletmeye çalışan bir partinin ancak darbelerle durdurulmuş girişimleri, günümüzde çoğunlukçuluğun özlemini çeken parti tarafından hasretle düşünülmekte, bu çerçevede uygulamaya konulmaya çalışılmaktadır. Tüm bunlar demokrasi maskesine bürünmüşlükle sürdürülmektedir.
Bacon, “egemenlik sınırlandırılabilir” diyerek anayasanın kalbini attırmaya başlayan bir dönemece de insanoğlunu beraberinde sokmuştur.
Alman Profesör Ervin Lazslo “iktidarın yetkileri sınırlandırılmalıdır” demiştir.
Tüm bu görüşler seçilmiş olan iktidarın halk karşısındaki kolektif sorumluluğunun belirleyici sınırlamalara tabi olması gerekliliğine dayanır. Burada da ülkemizde devreye Anayasa Mahkemesi girer ki onun görevi kanun, iç tüzük, kanun hükmünde kararnameleri denetlemektir. Kanunu koyan yasamanın çoğunluğunu bir iktidar sağlıyorsa orada diktacı bir sakatlık oluşmaması için Mahkeme’nin gerekliliği daha da hissedilir olur. Bu durum ülkemizin yönetim anlayışı ile uyuşmaktadır.
Yetkilerinin sınırsızlığını savunan bir iktidarın var olduğu kuşku götürmezdir. İktidar ve yandaşları yıllar önce kabul edilmiş bir çok kanunun günümüzde anayasanın bazı ilkeleri ile çeliştiğini söylemekte, bugün yapılan değişikliğin ise bir çelişki yaratmadığını düşünmektedirler. Bu ne kadar doğrudur? Geçmişte yapılan kanunların çelişkileri su götürmez bir gerçektir. Asıl mesele mevcut iktidarın yapmış olduğu değişikliğin, değişmez ilkelerle çatışmadığı gerçeğidir. Peki Anayasa Mahkemesi bu yorumu buradan mı yapmıştır? Çerçevenin genişliğinden bunu iptal etmiş olamaz mı? Laikliğin çelişikliği, değişiklik yasasının içindeki kısıtlı çerçeveden değil de geniş anlamı ile ilişkilendirmişse buna nasıl bir açıklama getirilecektir? Burada mahkemenin yorumunun ne olduğu değil, mahkemenin üzerine iptal kararından sonra bu kadar gidilmesidir. Bunun tek nedeni iktidarın önlenemez sınırsızlık isteğidir.
Hal böyle olunca sınırsız haklarla donatılma hakkının ellerinde bulunduğu inancına sahip yeni bir siyaset ortaya çıkabilir. Bu yüzden siyasetin hukuk karşısındaki sınırının iktidarlara fark ettirilmesi gerekmektedir. Yoksa her çoğunlukçu siyaset, demokrasiye saklanıp, birçok kararla kendini hukuk ile karşı karşıya getirecek ve sonu gelmez tartışmalar, yerini çalkantılı sistemlere bırakacaktır.