1 Mayıs

19 / 3 / 2007  Pazartesi tarihinde Cemalettin Emeç tarafından eklendi, 629 kez okundu...

“ Bir Mayıs için tüm emniyet tedbirleri alınmıştı. Bu yıl olaysız kapatmak niyetindeydi; tüm kolluk kuvvetleri. Şehir de bir sessizlik hâkimdi. Fırtına öncesi olanından mı(?) olduğuna güneşin batışı karar verecekti. Yoksa ümitsiz sosyal yığına dönüşmüş kalabalık meydanlardan ümidini kesmiş miydi? Yaprak oynamıyor, mum da titremiyordu. Bunl...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

1 Mayıs

Bir Mayıs için tüm emniyet tedbirleri alınmıştı. Bu yıl olaysız kapatmak niyetindeydi; tüm kolluk kuvvetleri. Şehir de bir sessizlik hâkimdi. Fırtına öncesi olanından mı(?) olduğuna güneşin batışı karar verecekti. Yoksa ümitsiz sosyal yığına dönüşmüş kalabalık meydanlardan ümidini kesmiş miydi? Yaprak oynamıyor, mum da titremiyordu.
Bunlardan çok uzak bir Mayıs yaşanıyordu uzak bir yerlerde.
Sabahın ilk ışıkları ile telefondaki sese cevap veren Fatih’ in yüzü buruştu, kaş göz işaretiyle yanındakine;
- “ Ne diyor bu? “ tarzında mimikler yapıyordu. İsteksizce ve ürkekçe verdiği cevaplar soruların zor ve zamanlamanın hiç iyi olmadığını gösteriyordu. Telefonu;
- “ Bir sorayım arkadaşlara sana dönerim Ali, ” diye kapattı. Herkes merakla Fatih’in ağzının içine bakıyordu.
- “ PAŞANIN DONU KAYBOLMUŞ! ” dedi ve demesiyle bir kahkaha koptu. Gülerken birbirlerine gözleri ile soru cevap veren Fatih ve Erdal;
- “ Terzi Ali‘nin sonu ne olur? Sorusuna cevap veremeyince kahkahalar birden kesildi. Bizden birinin yanlışlıkla kendi kıyafetlerini alırken karıştırmış olabileceğimizi soruyordu. Gerçi cevabıda kendi veriyordu.
- ” Paşanın donuna üç kişi sığar. Bunu alan anca masa örtüsü olarak kullanabilir, herhalde çamaşırlarını yıkatmayı reddettiğim biri aldı. Aklınca beni cezalandırıyor. ” dedi. Ali askerliğini terzi olarak yapıyordu. Onu tanıyan herkese faydası olmuştu. Kimi haftada bir çarşı iznine çıkacağı zaman gider gömleğine ütü yaptırır, kimi gece çamaşırlarını makine da yıkatır sabah erkenden gider alırdı. Çok sevilirdi Terzi Ali. Ama şimdi herkesin yardımına ihtiyacı vardı. Paşa üç günlüğüne denetleme ve ziyarete gelmişti. Çanakkale’deki askeri kampta kalıyordu. İnceleme ve denetleme adı altında ki bu ziyareti asıl Terzi Ali nasıl bitirecekti? Koğuştaki bütün askerlerin dolaplarına bakmış, bulamamıştı. Kendisine şaka mı yapılıyordu(?) diye düşündü. Paşanın üzerinden de şaka kaldırılamazdı.
Onun derdiyle dertlenen arkadaşları arayıp son durumu öğrenelim dediler. Erdal aradı. Terzi Ali’nin;
- “ Birazdan paşa duşa girecek ve benden kıyafetleri isteyecekler ben bittim…. Askerliğim yandı!.. ” diyordu. Erdal;
- “ Hemen karşıdan alalım Ali.”
- “ Olmaz, paşanın donu özel getirildi. Aynı renk ve aynı marka hariç bir don olmaz, ” dedi.
Hakikaten öyleydi durum. Kendi komutanları ile bir türlü yıldızları barışmamıştı. Ve şimdi onu bu durumdan kurtaracak tek kişi komutanına gidip durumu anlatması idi. Komutanının vereceği cezaya şimdiden razıydı. Hem kendini hem de komutanını bu durumdan kurtaracaktı. Hadise meydana çıksa önce komutanı, sonra da komutanı Terzi Ali’yi cezalandırırdı.
Komutanı Metin Başçavuşun odasını gidip durumu aktardı. Komutanı Terzi Ali’ye atacağı fırçayı sonraya bıraktı. Hemen çözüm bulması gerekiyordu. Önce paşanın emir subayına telefon açıp;
- “ Komutanım, paşamızın donu çamaşır makinesine sıkışmış ve yırtılmış, uygun görürseniz hemen yenisini aldıralım?
Ali sessizce komutanının yanında bu durumu kurtardıktan sonra başına gelecekleri düşünüyor, bir taraftan da telefon konuşmalarını dinliyordu.
- “ Emredersiniz komutanım! “
- “ Emredersiniz komutanım! ” diyerek önündeki kağıda notlar alan Metin Başçavuş, Terzi Ali’ye dönerek;
- “ Hemen üstünü değiş, sivil kıyafetlerini giy, çabuk git!!! … marka, en büyük beden ve beyaz renk donu al. Terzi Ali ;
- “ Emredersiniz komutanım, ” diyerek kapıdan çıkarken Komutanı Terzi Ali’ye verip veriştiriyordu;
- “ Geri zekalı! Salak! Nasıl kaybedersin paşamızın donunu! “
Terzi Ali, çarşıda birkaç mağaza dolaştıktan sonra nihayet paşanın donunun aynısını bulmuştu. Terzi Ali, yol boyu bildiği bütün duaları okuyordu. onbir ytl ye mal olan don parası bizim Terzi Ali’nin cebinden çıkmıştı. Bir an önce bu don krizini çözmek istiyordu. Geldiğinde hemen donu komutanına götürdü. Metin Başçavuş;
- “ Aynısı mı? ” diye sordu donu inceleyerek. Oda aslında ilk defa paşa donuna dokunuyordu. Kim bilir belki içinden, “ Bende paşa olsaydım aynı dondan giyerdim, ” diye geçiriyordu.
- “ Evet komutanım! ”dedi Terzi Ali. Komutanı;
- “ Hadi defol git! Başımıza hiç yoktan ne işler açtın. ” Diyor, Terzi Ali ise ;
- “ Emredersiniz komutanım!!! Emredersiniz komutanım!!! ” diyerek kendini affettirmeye çalışırcasına ses tonunu ayarlıyordu.
O günün akşamı paşanın inceleme ve denetlemesi bitmiş yola çıkmışlardı. Terzi Ali‘yi bir hüzün kaplamış, komutanından nasıl bir ceza ile kurtulurum diye düşünüyordu. Zaten yıldızları hiç barışmamıştı. Hala yanına çağırmayışı Terzi Ali’yi daha da düşündürüyordu.
Sabah olmuştu. Bütün askeri personel içtima alanındaydı. Metin Başçavuş küçük adımlarla geliyordu. Terzi Ali askerliğinin en uzun ve en kısa anlarını yaşıyordu.
- “ Raht! Hazr ol! Dikaayt! “ ve komutanın selamlamasıyla tok ve gür bir sesle;
- “ Saool” denilmişti. Metin Başçavuş Terzi Ali’ye dönerek;
- “ Terzi! “ diye seslenince, Terzi Ali;
- “ Ali Kaya, Adıyaman, Emret Komutanım!” diye tekmilini verdi. Komutanı ilk defa sakindi. Ve biraz tebessüm ederek Terzi Ali’ye;
- “ Aaa benim salak oğlum, madem paşamızın donunu kaybettin, niye hemen bana gelip söylemedin? Bütün askerlerin diline düşürüp paşamızı rencide ettin.