18 Yaş
Herkes gibi gençliğimin tadını çıkarmak gülmek eğlenmek gezmek isterdim.hayat bu bazen yaşına bakmıyor çekilmez yüklerde yükleyebiliyor.ama Allah kullarına kaldıramayacağı yükü vermezmiş hani tam yeter artık dicek vakit seni huzura kavuşturuyor.işte, bende huzuru her kara günün arkasından gelen ışığı bekliyorken, buldum.hayatta her zaman istediğin şeyler olmuyor bunu anladım,arzu ettiklerin gerçekleşmiyor olmuyor işde bu vakit umutsuz ve çaresiz oluyor insan tek nokta görüyor sanki dünyanın ,hayatının merkezi sanıyor.Ama öyle olmadığını dünyanın herşeye rağman döndüğünü geçte olsada anladım.işde o zaman dedimki mutluluk hep bende imiş ama ben fark edememişim.18 yaş insan coşuyor esiyor bazen seviyor bazende seviliyor.kimi zaman mutluluktan kimi zaman ise ayrılıktan ağlıyor.üzülüyor kahroluyor belki canına bile kıyabiliyor.dedimya dünyanın merkezi sanıyor.biliyor musunuz ben o duyguyu hiç tatmadım.ağladım çok ağladım ama mutluluktan değil.yinede hiç pes etmedim yenilmedim. her seferinde dimdik durmaya çalıştım.Ve de başardım,mutluluğu buldum.Kendime yeni bi sayfa açtım.ve ben yeniden doğdum.