 Özel Arama |
|
| Özel Arama |
|
Daha Ne Yapmam GerekliDaha Ne Yapmam Gerekli2006 Yılını bitirip 2007`e girmiştik.Özge`ye yılbaşı süprizimi yaptıktan sonra Özge`yle arkadaşlığımız hala devam ediyordu.Birtürlü tam anlamıyla açılamıyordum.Ama bir erkek boşu boşuna bir kıza ilgi göstermez.Bunu ya biliyor anlamamazlıktan geliyordu.Ya da gerçekten bilmiyordu.Bana karşı bir his oluşmuyordu içinde belki.Ama ben hiçbir zaman umudumu yitirmiyordum.Sürekli peşindeydim.Birşeyi çok isterseniz olmazmış.Benim durumumda aynıydı işte....Özge`yle çok sık olmasada 2 haftada bir buluşuyorduk.Ya evine kadar eşlik ediyordum ona.Ya da dışarılarda cafeye filan oturuyorduk.Bir Şubat akşamıydı.Hiç unutamıyorum o günüde.Onunla beraber tatlıcıya gidip sahlep içmiştik.Boynunda ona yılbaşında hediye ettiğim atkıyı takıyordu.Bu da beni çok mutlu ediyordu.Mayıs aylarının sonuna kadar hep aynıydı.Arada sırada buluşuyorduk.Ama bana olan hislerinde bir değişme yoktu.Ondanda bir adım atmasını bekler olmuştum.Her seferinde ise hayal kırıklığına uğruyordum.Sabredemiyordum artık.Günden güne eriyordum bu olay karşısında. Birgün eniştemle ablam bize gelmişti.Muhabbet ediyorduk beraber.Daha sonra eniştemle kızlar konusunda konuşurken bana Özge`yi İnciraltın`da bir erkekle arabada gördüğünü söyledi.O anda beynimden vurulmuşa dönmüştüm o konuşmadan sonra.Ama benim bildiğim Özge`nin çıktığı biri yoktu.Daha sonra bir arkadaş onların mahallesinde oturuyormuş.İşin aslını onada araştırttım.Çıkmadıklarını sadece çok yakın arkadaş olduklarını söyledi.Böyle diyince yüreğime birazcık su serpilmiş oldu.Ama hala sonuç aynıydı.Değişen hiçbir şey yoktu ortada. Haziran ayının başlarıydı.Birgün işten yine erken çıkmıştım.Özge`yi okuldan çıkışına gdecektim.Hep o okuldan çıkardı ve ben hep süprizle karşılardım onu.Genelde korkuturdum arkasından yaklaşıp.Artık alışmıştı hep arkasına bakıyordu okul çıkışlarında.Zamanının olup olmadığını sordum ilk olarak.Daha sonra Özge`ye dondurma ısmarlamak istediğimi söyledim ve onla beraber güzel bir dondurmacıya gittik.Dondurmalarımızı aldıktan sonra eve doğru yol almaya başladık.Dondurmalarımızı bitirdikten sonra ayrılmadan önce askeri hastanenin yanında konuşuyorduk. Artık vakti gelmişti konuşmanın.Çünkü hep içime atıyordum.Çekiniyordum konuşmaya.Ama bazı gerçeklerin aydınlanması gerekiyordu artık.Kendime zarar veriyordum her seferinde içime attıkça.Söze aynen şöyle başladım;Özgecim senin için elimden gelen herşeyi yaptığıma inanıyorum.Ama birtürlü şu kalbine girmeyi başaramadım.Nedenini hiçbir zaman anlayamadım ve anlayamıyacağım dedim.Özge ise kısa bir süre sessiz kaldıktan sonra;Fırat ben üzülmüyor muyum sanıyorsun.Bende üzülüyorum tabiki.Ama senin elinde olan birşey yok.Tamamen benimle alakalı bunu sana söyleyemem dedi.Birazcık daha zorladım.Ama kesinlikle söylemiyordu.O anda umutlarım tamamen tükendi diyebilirdim.Özge`ye iyi akşamlar dedikten sonra önümde duran ilk çöp kutusunu tekmelemiştim.Daha sonra bulduğum ilk yeri yumruklamıştım.Arkama bile bakmadan yürüyüp gitmiştim...... 
Yazı Sahibi
Etiketler Yazı İşlemleri Okuyucu Puanı
Bu yazıya sadece sitemizin üyeleri yorum yapabilir
Tavsiye Et :
Ocak
7
Ocak
7
Bir Çift Güvercin Gördünüz Mü?
• Kadriye Arslan • Yaşamdan Hikayeler • 57 kez okundu. • 3 kez yorumlandı.
Ocak
7
Ocak
7
Ocak
7
Ekim
12
Ağustos
5
Şubat
26
Şubat
24
Şubat
23
Şubat
21
Şubat
23
Ağustos
5
Şubat
26
Şubat
24 |
 |
 Site Menüsü
 Köşe Yazıları
 Sponsor Reklamlar
|
||||||||||||||||||||||||||||||
Copyrights © 2000 - 2009 Hikayeler.net | Tüm Hakları Saklıdır
Rss |
İletişim
.jpg){kind=small}
.JPG){kind=small}
