6 İle 9 Arasındaki Çocukların Eğitimi

14 / 1 / 2008  Pazartesi tarihinde Emir Doğan tarafından eklendi, 303 kez okundu...

“Çocukluk dönemi, insan yaşamındaki en kapsamlı ve en önemli bölümü kapsamaktadır. İlköğretime devam eden çocuklar genel olarak bedeni , zihni ve duygusal gelişimleri yönünden okul olgunluğuna erişmiş sayılırlar. Geç olgunlaşan çocukların eğitim problemleri vardır. Bu yaş çocukların eğitiminde biz öğretmenlerin çok dikkatli olması gerekir bu döne...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

6 İle 9 Arasındaki Çocukların Eğitimi

Çocukluk dönemi, insan yaşamındaki en kapsamlı ve en önemli bölümü kapsamaktadır. İlköğretime devam eden çocuklar genel olarak bedeni , zihni ve duygusal gelişimleri yönünden okul olgunluğuna erişmiş sayılırlar. Geç olgunlaşan çocukların eğitim problemleri vardır. Bu yaş çocukların eğitiminde biz öğretmenlerin çok dikkatli olması gerekir bu dönemdeki çocukları tüm aile yaşantısı ile beraber tanıyarak Eğitimine ve Öğretimine çok önem vermek zorundayız .Çocuk, ev hayatında karşılaşmadıkları, ancak okul hayatında önem verilen yazılı semboller karşısında uyumsuzluk gösterebilir. Bu durumda biz öğretmenlerin anlayışlı ve sabırlı olmaları , aileleri ile işbirliğine gitmemiz gerekir.Eğitimin en önemli unsurlarından birisi çocukların aileleri ile devamlı diyoloğ halinde olmaktır.Okul Aile iş birliğinin sağlanmasında, Ruh sağlığının olumlu gelişiminde başarının önemi büyüktür. Bu dönemde çocukların yetenekleri, ilgileri yönünde başarı göstermeleri için imkanlar hazırlanmalıdır. Çocuklara verilen ödevler , onların çalışma ve öğrenme güçlerine uygun olmalıdır. Çok zaman alan ve yeteneklerinin üstündeki ödevler öğrencilerin ruh sağlığını bozar.Çok ödev vermek başarılı öğretmen olmak anlamına gelmez. Öğretmen bu dönemde çocukların her biri ile ayrı ayrı ilgilenmeli , onlara değer verildiğini hissettirmelidir. Kusur işleyen , yaramazlık yapan çocuklara ”haylaz , beceriksiz ,aptal ’’ gibi küçük düşürücü sözler söylenmemelidir. Bundan dolayı öğrencilere sınıfta ayakta bekletme , arkadaşlarıyla ilişkilerini kesme gibi cezalar verme yoluna gidilmemelidir. Grup dışı bırakılan , yalnız kalan çocuklarla ilgilenilmeli , onlara roller vererek , arkadaşlarının yanında itibar kazanmaları sağlanmalıdır. Çocuğa her fırsatta yakınlık göstermek , kişisel problemleriyle ilgilenmek gerekir. Çok iyi bir gözlemci olmak çocugun davranışlarını kayıt ederek varsa olumsuz davranışlarını yer ve zaman belirterek,kayıt etmek gerekir. Onlara sabahları “günaydın ’’ demek , gözler karşılaştığı zaman gülümsemek , dersten sonra onunla konuşmak , teneffüste yanına gitmek, çocukları sevmek ve bunu ona hisettirmek gerekir bu gibi davranışlar öğretmen öğrenci arasında olumlu bağları kuvvetlendirir.Bu davranışlarımız kendini tanıyan, sorumluluk sahibi olan, görev bilinci gelişmiş, özgüveni yüksek, bireylerin yatişmesini sağlar.