6 Sene Sonra Tek Bir Bakış ve 10 Sayfa Yazı

23 / 3 / 2008  Pazar tarihinde Emine Cebeci tarafından eklendi, 167 kez okundu...

“Sen olmadan varmışsın gibi yapmak,Sanki bakıyomuşsun, sanki gülüyomuşsun gibi,Sanki her karşıdan gelen sensin her “seni seviyorum” diyen senmişsin gibi,Karşıdan kollarını, yüreğini açan, ellerime dokunan senmişsinBaktığım sokağın sonunda sen varmışsın gibi, doğrularımda, yanlışlarımda senmişsin,Benim sevdiğim yemeği, içeceği sen seviyomuşsun,Şua...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

6 Sene Sonra Tek Bir Bakış ve 10 Sayfa Yazı

Sen olmadan varmışsın gibi yapmak,
Sanki bakıyomuşsun, sanki gülüyomuşsun gibi,
Sanki her karşıdan gelen sensin her “seni seviyorum” diyen senmişsin gibi,
Karşıdan kollarını, yüreğini açan, ellerime dokunan senmişsin
Baktığım sokağın sonunda sen varmışsın gibi, doğrularımda, yanlışlarımda senmişsin,
Benim sevdiğim yemeği, içeceği sen seviyomuşsun,
Şuan da dinlediğim şarkıyı sen dinliyomuşsun,
Sende bana şuan yazıyomuşsun gibi,
Sanki yarın sabah iş yerinin önünde yolumu gözlüyomuşsun gibi,
Karşı balkondaki çamaşırlar sana aitmiş gibi,
Dinlediğim şarkının sözlerini sen bana yazmışsın,
sanki karanlıkta biyerlerde sana yazarken beni izliyomuşsun gibi yada anıların içine, rüyalarıma girip bana sarılacakmışsın ve biz yine birazdan telefonumun alarmı çalıcakta kavuşamicaz,dokunamicaz gibi,
Bak işte “gelecek zaman” ve “gibi” lerle dolu zamanlarım var hala içinde sen olduğun…
Bana çok yakın olmanı bile istemiyorum bazen, ama “ol” da istiyorum.
Zamanında kaybettiğim senin, içimdeki oluşturduğum senimi kirleticek diye korkuyorum.
Bazen ben görünmez olsam da, sadece bütün bi gün, bütün bi ay, bütün bi ömrümü sana bakarak geçirsem,
Sadece baksam sana ama izlesem seni
Şaşırdığını, ağladığını, sevindiğini, kızgınlığını, kaprislerini
Elini yıkamanı, alışkanlıklarını,
Yemek yiyişini, çorabını giyişini, yeni uyandığın anı, ağız şapırtılarını…
Her şeyi her şeyi ama her şeyi ve içinde senin olduğun her şeyi izlesem uzaktan,
Dokunsam yüzüne ya da ellerine sarılsam, uyusam omzunda, yatırsan göğsünde beni ama sen bilmesen, ben sadece yaşasam, hissetsem…
Ulaşmaya çalışsam…
Ben ömrümün böyle geçeceğini bile bile bi ömür boyu baksam sana,
İzlesem ama sen bilmesen,
Ve ben seninle, böyle de olsa yaşlansam keşke!
Keşkeyle biten bi sayfanın ardından devam ediyorum yazmaya seni.
İlk olduğundan mıdır bilmiyorum ama aşamıyorum seni işte. Unutamıyorum.
Ne karakaşına, ne kara gözüne ben tek bir sözüne misali, tutulup kaldım.
“SENİ SEVİYORUM HAYATIMA, DELİKANLIMA VE ANILARA”
6 sene önceki sana tutuldum kaldım sanki
Senden gelecek bi acıya bile razıydım.
Sanki sen bırakmışsın, sen “BİTTİ” demişsin de,
Bende sana kızıyorum gibi,
Kıskanıyorum…
Evet, seni kıskandığımda sokakta oturup o kızla nasıl bakıştığınıza bakıp ağlamalarım gibi,
Bana baktığın gibi mi bakıyosun diye kıskançlıktan çıldırdığım ve ağladığım zamanlarım…
Sen sandım…
Senden sonra öldüm, senden sonra her gün öldüm.
Bi karmaşaydın sen. O karmaşadan kurtulmayı ona borçluyum.
Etrafımda insanlar vardı ama ben olmak istediğim kişiydim yanında.
Sen sandım onu.
Bu kadar samimi hissediyodum.
Dokunmuyodun bana sadece bakıyordun, o bile yetiyodu.
Yani anlican o bile iyi geliyodu bana şimdi…
Evet, şimdi geri dönüşün yok,
Senin bir kere olmandı tutulmamın nedeni sanırım, en azından bi alışkanlık değilsin, değildin…
Seninle konuşurken hep saçmaladım. Belki güldün, dalga geçtin. Ya da gerçekten düşündün.
Ama hep saçmaladım yanında,
Bana bakınca titremeye başladığım zamanlar(ki bu durumu hiç aşamadım)
Ve tabi yine kendime kızgınlıklarım…
Senin adın AŞK oldu galiba,
Benden 1 sokak ötedesin ama çok uzaktasın.
Bana “FARKINDAMISIN HEP SEN BENİ YARIYOLDA BIRAKIYOSUN” dedin ya,
6 yıl öncesindeydim o an.
Gittim ve geldim.
Ve SEN HAKLIYDIN…
6 sene sonra ben yarın sabahın olmasını ve yine 08:45te çalıştığın işyerinin önünden geçmeyi,
Sana bakmadan “acaba bana bakıyor mu? Bana baktı mı? Acaba birazdan çağrı Ya da mesaj atar mı diye düşünücem.
Ya da telefonumu elime aldığımda acaba çaldırsam mı dicem,
Ya da bi şarkı dinlicem, şarkının verdiği gazla seni aricam veya mesaj atmaya kalkışıcam.
Ve telefonumu elime alıp, vazgeçicem.
Yine yapamicam.korkucam yine.
Sana bakıcam yine ama sonu olmicak ben bilsem de bi sonu olmicanı, sana yine bakıcam.
Keşke bunlar hiç olmasaydı.
Hep bakabilseydim sana, yandan gülmelerini daha sık görebilseydim.
Sorularınla beni şaşırtmanı görebilseydim.
Ve yine sen haklı olsaydın. Her zaman ki gibi…
Bak sana bitmiyorsun.
Kaç tane kâğıt oldun.
Bana neler bırakmışsın geride,
Kanım senmişsin, hücrelerim senmişsin, oksijenim senmişsin sanki gibi…
Keşke şimdi karşı ki sokaktan arayı dönsen de, uzaktan da olsa baksam sana…
Sana yazarken bile telefona bakıyorum.
Işığı yandığında senmişsin arayan diye telefonu aldığımda elime sen olmadığını fark ettiğimde biraz önceki kalp atışım heyecanım gitse de ve ben hayal kırıklığına uğrasam yine.
Alıştım sanırım buna, biliyorum acısını ve yan etki olarak sinirliliğimi.
Neyse…
En azından övün işte, sana yazan biri var.
6 sene sonra bir bakışınla 10 sayfa yazan biri…
ÖVÜN…
Kendine iyi bak.


AŞAMADIĞIM, TEK BİR SÖZÜNE TUTULUP KALDIĞIM, İSMİNİN SADECE 1 ÇİFT GÖZLE KISITLI KALDIĞI ADAM…

HOŞÇA KAL DELİKANLIM…
SENİ ÇOK SEVİYORUM HAYATIM…
01 TEMMUZ 2007