Son Savaş 2

---

35 Dakika Sonra

Abdülmelik ayıldığında kendini parçalanmış yangın merdivenin içinde buldu çıkmaya uğraştı ama sıkışmıştı etraftan yine onların sesi geliyordu daireyi havaya uçurmuş fakat onları durduramamıştı. Etrafına bakındı bulanık görüyordu bir demir parçasını eline alıp üzerindeki demire dayamaya uğraştı ilk deneme başarısızdı hemen ikinci bir defa bütün gücüyle denedi demir parçasını sokmayı başarmıştı hızla sürünerek demir yığınının içinden çıkmayı başardı sonra yerleştirmiş olduğu demiri çıkardı demir yığını gürültüyle çökmüştü. Abdülmelik vücuduna iyice baktı çok ciddi bir yarası yoktu. Gözleri hala bulanıktı. Kan kaybediyordu birden hırıltı sesi geldi ardından diğerleri duman bulutunun ardından yaratıklar Abdülmelik’e koşmaya başlamışlardı. Etrafına bakındı yine silahı yoktu elindeki demir parçası tek umuduydu. Üzerine gelen ilk yaratığı demir parçasını kafasına sertçe vurarak koparmıştı. Dumanın yavaş yavaş kalkması ortalıktaki yaratıkların sayısını gözler önüne seriyordu. Etrafı kısa sürede sarılıyordu üzerine iki tane daha gelmişti teker teker dövüşmeleri Abdülmelik’e acıdıklarını gösteriyordu. Abdülmelik demir parçasını bir tanesine fırlattı kafasını gelip saplanmıştı yaratık yere yığıldı diğerine koşmaya başlamıştı iyice hızlandıktan sonra bir metre gibi bir mesafede ayaklarını yerden keserek tekme attı oda yere yığılmış fakat ölmemişti Abdülmelik yerdeki yaratığın kafasına birkaç tekme attıktan sonra yaratığın öldüğüne karar kıldı. Diğer yaratığın kafasındaki demir parçasını alarak tek umudu olan ormana doğru koşmaya başlamıştı. Koşarken bir süre sonra yavaşladı koşamıyordu artık başı dönmeye başlamış üzerine bastığı toprak üzerine doğru gelmeye başlamıştı o sırada arkadan bir el değdi sırtına hemen geri dönüp demirle yaratığın elin kesti sonrada göğsüne demir parçasını soktu parçayı tekme ile çıkardıktan sonra geri dönecekken üzerine bir yaratık daha sıçramıştı. Demir parçasını göğsüne sokmasına rağmen ölmemişti salyaları yüzene akıyordu bu diğerlerinden daha güçlüydü bir iki tane yumruk atmış faydalı olmamıştı. Yaratığın her ne kadar saldırısını bertaraf ettikten sonra son bir hamle ile kafasını tuttu bir hamlede kafasını çevirdi üzerinden kıvrak bir hareketle attı. Yaratık göğsünde derin bir yara açmıştı. Büyük uğraşla ayağa kalktı ayakta zorla duruyordu oradan uzaklaşmaya çalışıyor ve sürekli arkasına bakıyordu. Bir süre sonra yere yığıldı sırtüstü demirine iyice sarılmıştı iyice yakınlaşıyordu sesler en fazla iki tanesini yanında götürebileceğini düşünüyordu. Gökyüzünde bir karartı gördü bu yaratık olmalıydı demirini iyice sıktı onu tek hamlede alt etmesi gerekiyordu üzerine iyice yakınlaşmıştı demiri havaya kaldırdı gelmesini bekliyordu tam üzerine gelecekten ormandan gelen bir silah sesi yaratığı parçalamış geriye düşmesine sebep olmuştu. Bir kaç saniye sonra bir ses daha bir ses daha ormandan çıkan her silah sesi bir yaratık öldürüyordu. Abdülmelik bunun bir uzun menzilli bir tüfek olduğunu düşünüyordu bu yaratıkları daha da sinirlendirmişti sonradan gelen bu davetsiz misafir onların bütün planlarını bozmuştu. Bir süre sonra silah sesi durdu yaratıklar hızla ormana doğru ilerliyordu. Abdülmelik onların artık umurunda değildi. Silah sesleri yeniden gelmeye başlamıştı. Abdülmelik kafasını arkaya çevirip baktı ama tüfekçiyi göremedi uzun mesafeden ateş ediyordu. Yerini de iyi seçmişe benziyordu son derece profesyonel birisi olduğunu düşündü bir an Abdülmelik yerden biraz doğruldu üzerine gelen yaratık gelen mermi ile geriye uçmuştu. Demir parçasını toprağa saplayarak ondan güç alıp ayağa kalktı.

Gece yarısı

Nazım ve Leyla bütün gün yürümüşler ve yorulmuştular. Ilık bir havada ısınma ihtiyaçları yoktu zaten ateş yaksalardı yerlerini belli edeceklerdi. Ay ışığı yeterince etraflarını aydınlatmasa da çevreleri görebilecek düzeydeydi. Leyla sürekli abisini düşünüyordu kendisini feda etmişti ailesinden kalan son insanda ölmüştü ne yapacaktı? Şimdi nereye gidecekti? Yaratıkların olmadığı yer var mıydı? Kafasındaki soruları bozan bir ses duydu Nazımda daldığı hafif uykudan uyanmıştı bir ses geliyordu uzaktan ama bir o kadar da yakındı sanki bir odanın içinde idiler yankılanıyordu ses Nazım yanına koyduğu baltayı eline aldı kendi etrafında döneliyordu. Ses giderek yaklaşıyordu Leyla da bu sırada yerde taş sopa arıyordu. Nazım sesin geldiği yöne doğru bir adım attı. Leyla içine panik düşmüştü yerde bir parça kurumuş bir dal parçası buldu en azından bir sefer vurabilecek kadar sağlamdı. Ses yakınlaştıkça netleşiyordu onca bir yaratık bekleyen Nazım sesin bir ayak sesi olduğunu Leyla’ya fısıldamıştı. Karanlık bir gölge belirdi Nazım bir süre hareketsiz kaldı elindeki baltaya daha sıkı sarılmaya başlamıştı. Karanlık gölge iyice yaklaşmıştı vücut hatları yavaş yavaş belli oluyordu. Gölge bir an duraksadı’’Korkmayın ben insanım’’Leyla Nazım’a bakıyordu bir anlam verememişti bu bölgede insan sesi duymak Nazım içinde bir rahatlama olmuştu. Nazım’’Bana doğru yavaşça gel ismini söyle’’Gölge birkaç adım adınca yüzü belirivermişti’’Benim adım Melike etrafınız sarılı sizin patlayan binadan çıkarken görmüşler’’Etraftaki diğer insanlar Nazım ve Leyla’nın yanına gelmişlerdi iyice süzüyorlardı. Leyla yanına yaklaşan melikeye’’Abimi gördünüz mü?’’ Melike Leyla ile göz göze gelir onaylar bir sürat ifadesiyle’’Yerde bulduğu demir parçasıyla savaşan adamı diyorsanız evet gördük ve ölümden kurtardık ama uzun menzilli tüfekçi arkadaşımız adamın olduğu yerde ne ölüsünü ne dirisini bulabildi’’Leyla içinde bir gevşeme ardından bir rahatlama meydana gelmişti gülümsemeye başlamıştı. Melike Leyla rahatlamasına anlam verememiş’’Neden gülümsediniz anlamıyordum abiniz yok ortada’’Leyla’’Abimin yaşadığına inanıyorum siz abim olduğunu nerden biliyorsunuz’’Melike’’sizi uzun zamandan beri takip ediyoruz neyse uzatmayalım abinizi birkaç gün arayacağız sonra bölgeyi terk edeceğiz’’Nazım bütün olanlardan hiçbir şey anlamamıştı Leyla ve Melikenin konuşmalarını dinliyordu. Leyla’’Nereye gideceğiz abim için endişe etmeye gerek yok o kendi çaresine bakabilir’’Melike’’Öyle diyorsan hemen yola çıkalım güneye ilerleyeceğiz orada bir birliğimiz var’’

Telif Hakkı Uyarısı!

---

Son Savaş 2 isimli yazı, Abdullah Şengül tarafından 20.11.2008 tarihinde sitemize eklenmiştir. Aksi ispat edilmediği sürece, 5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu 81. Maddesi gereği eserin tamamının telif hakları yazara aittir. Herhangi bir şekilde "alıntı olduğu ve hangi yazara ait olduğu" belirtilmeden ve yazarın sitemizdeki sayfasına link vermeden kullanmak hırsızlıkla eşdeğer suçtur. İlgili Kanun gereği Eser sahibi şikayetçi olduğu taktirde cezai müeyyidesi 3 yıldan 6 yıla kadar paraya çevrilemez hapis, 150.000/300.000 YTL ağır para cezasıdır. Yine İnternet yasası gereği de her hangi bir sitede yazıların kullanılması halinde site sahipleri sorumlu olup, sistemlerini Cumhuriyet Savcılıklarının incelemelerine açmak durumundadır. Gelişen teknoloji sayesinde yapılan incelemeler; IP tespiti ve yazının gönderildiği bilgisayarın bulunmasına imkan vermektedir. Şikayet halinde, sitemizin avukatları da konu ile ilgileneceklerdir...

Etiket ve Anahtar Kelimeler

---

son+savas+2 , son , savaş , 2 , abdullah , şengül , fantazi , hikayeleri , , Son Savaş 2, Son Savaş 2 hikayesi, Son Savaş 2 hikaye, Son Savaş 2 nedir?, Son Savaş 2 hakkında bilgi, Son Savaş 2 hikayeleri, hikayeleri, Son nedir, Son hikayesi, Son hikayeleri, Savaş nedir, Savaş hikayesi, Savaş hikayeleri,