Acının Külleri
Uzak kaldım hep yaşamaktan
Sebep oldun bu halime
Alışmak zordur çare yok gidene
Hayalin kaldı son gözyaşımla ellerimde
Umutsuz kalınca sensiz sokaklar
Küçük bir kız çocuğu babasına ağlar
Bilsen şu yüreğim nasıl yanar
Özledim sensiz olmuyor yaramzlıklar
Ellerimi uzattım boş kaldı
Canımı başka can saramadı
Sevinçlerim sensiz hep yarım kaldı
Mutluluk belki başka dünyalardaydı
Gittiğin yolda gözlerim
Her karesini ezberledim
Son saatinde bir söz bekledim
Sessizlikti senin tercihin
Hangi diyardasın bilinmez
Bu acı ömür bitmeden geçmez
Mutluluk gönder gittiğin yerden
Sensizlik sancım seni hissetmeden bitmez
Bak burukluk gözlerimdeki
Adın gördüğüm yüzlerdeki
Yanmıyor yeniden mutluluk ateşi
Sen yoksun elimde kalan acının külleri
(BABAM’A,onu rahmetle anıyorum…)