Adı ÖlümdüAdı ÖlümdüO gece çok karanlıktı. Sanki diğer gecelerden daha karanlık...Etrafımdaki herkes ağlıyordu.Birden ben de ağlamaya başladım niye ağladığımı bilmeden sadece ağlamam gerektiğine inanarak.O karanlık içinde bir ışık göründü yaşlı gözlerime... Gel bana ey güzel kız diyordu.Kim olduğunu bilmiyordum.Daha önce hiç görmemiştim. Uzaklaşmaya başladı.Koştum peşinden... Kendimi çok uzun bir o kadar da yokuş bir yolun başında buldum.O da yolun sonundaydı.Öylece durmuş bana bakıyordu.Hızla çıkmaya başladım.Yolun ortasına gelince yoruldum.Tam pes ediyordum ki cesaretle tanıştım. Bana eşlik etti.Beraberce onun yanına çıktık. Ellerimi tuttu, uzun uzun gözlerime baktı.Senin daha fazla ağlamanı istemiyorum ve benimle gelmeni istiyorum dedi.Ona karşı koyamadım öyle sıcak bakıyordu ki tüm acılarımı dindireceğine inandım. El ele yürümeye başladık.Sanırım aşık olmuştum. Onun yanında çok mutluydum ama daha adını bile bilmiyordum.Sordum adını... Yüzüme baktı sıcacık bir gülümsemeyle benim adım ölüm dedi. *** Bu hikayeyi altı yıl önce yazmıştım lise yıllarımda. Dedemin vefatı beni çok etkilemişti.Paranoyak olmadığımı bilmenizi isterm.
Yazı Sahibi
Etiketler Yazı İşlemleri Okuyucu Puanı
Bu yazıya sadece sitemizin üyeleri yorum yapabilir
Tavsiye Et :
Aralık
3
Aralık
3
Aralık
2
Aralık
2
Aralık
2
Sudenaz’dan Mektuplar (ıv)
• Ersin Başeğmez • Yaşamdan Hikayeler • 26 kez okundu. • 0 kez yorumlandı.
Temmuz
24
Temmuz
13
Temmuz
11
Temmuz
4
Temmuz
11
Temmuz
4
Temmuz
13
Temmuz
24 |
![]() |
Site Menüsü
Köşe Yazıları
|
||||||||||||||||||||||||||||