“Sensizlik örsle çekiç gibiİnen her darbe bir atomun merkezini dövüyorNükleer bir tehdit oluyorum madde atomundan bağımsız…İzafi bir işkence bu… Yerle gök arasıAyaklarımı erittiğim magmaVe kafamArşın yedinci katında Tanrıyla konuşuyorSığmıyorum evreneUzatınca ellerimi yeni bir korku biriktiriyor gövdemEğiliyorum…Bakışlarım eğiliyor…Gezinen bu bo...”