Ah Ölüm Zalim Ölüm

8 / 6 / 2008  Pazar tarihinde Serhat Semercioglu tarafından eklendi, 78 kez okundu...

“Sessiz çığlıklar geliyordu evin avlusundan…Herkesin elinde bir parça mendil,Dudaklarda ağıt,Geçmişe dair türküler gözyaşlarıyla söyleniyordu.Gitti diyordu oradan biri.Gelmeyecek diyordu.Bense ne olduğumu anlayamadan ağlıyordum.Kulağımın bir tarafında dualar okunuyordu.Şaşkındım.Hazırlıksızdım.Derken ağaç kaplı bir tabut girdi bahçeden içeri.Boş ...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Ah Ölüm Zalim Ölüm

Sessiz çığlıklar geliyordu evin avlusundan…
Herkesin elinde bir parça mendil,
Dudaklarda ağıt,
Geçmişe dair türküler gözyaşlarıyla söyleniyordu.
Gitti diyordu oradan biri.
Gelmeyecek diyordu.
Bense ne olduğumu anlayamadan ağlıyordum.
Kulağımın bir tarafında dualar okunuyordu.
Şaşkındım.
Hazırlıksızdım.

Derken ağaç kaplı bir tabut girdi bahçeden içeri.
Boş bakışlarla,
Herkes sadece ona bakıyordu…
Gözyaşından başka hiçbir şey duyulmuyordu.
Bense birden hayalimi gördüm orada.
Her şey yok oldu birden.
Küçücük bir çocukken onun elini tuttuğum,
Kucağında uyuduğum,
Ben olduğum o günleri gördüm…
Her şey filmlerdeki gibi siyah beyazdı.
Ben yere düşüyordum ve her seferinde beni sadece o kaldırıyordu.
Ama şimdi yoktu o.
Her şey siyah beyazdı işte.

Ah ölüm…
Zalim ölüm…

Kazdık toprağı olması gerektiği gibi.
Herkes “iyi bilirdik” demişti bile.
“Helal” etti herkes hakkını.
Bense hala, her yeri siyah beyaz görüyordum.
O eski günlerdeki çocuktum ben.

Değişemedim…
Hala her yer siyah beyaz…

Ah ölüm…
Zalim ölüm…

ANNANEME İTHAFEN...