Ansız ve Zamansız

18 / 7 / 2008  Cuma tarihinde Tülin Şen Altınlı tarafından eklendi, 76 kez okundu...

“Tam da alışmışken,Bunca yeknesaklığa;Kabullenişi,Bir zırh gibi bürünmüşkenHayat karşısında;…Ve bir serçe ürkekliğyleSaklarken yüreğimi,Kanatlarımın altında;Gelişin o ilk “merhaba”yla,Nasıl da umulmadıktı,Nasıl da ansız!..Sonra hayat oldun…Sabahları selâmladığım güneşe;Gün boyu ekmeğime, suyuma;Geceleri sığındığım uykuya;E...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Ansız ve Zamansız

Tam da alışmışken,
Bunca yeknesaklığa;
Kabullenişi,
Bir zırh gibi bürünmüşken
Hayat karşısında;
…Ve bir serçe ürkekliğyle
Saklarken yüreğimi,
Kanatlarımın altında;
Gelişin o ilk “merhaba”yla,
Nasıl da umulmadıktı,
Nasıl da ansız!..

Sonra hayat oldun…
Sabahları selâmladığım güneşe;
Gün boyu ekmeğime, suyuma;
Geceleri sığındığım uykuya;
En çok da…
En çok da boş kalan sol yanıma;
Sevdalı şarkılar gibi doldun…
Bilmiyordun belki ama;
Sen,
Adımlarımı uçurumdan çevirip
Umuda götüren yoldun…
Senden önce,
Nasıl da korkaktı onlar,
Nasıl da cansız!..

…Ve tam da alışmışken,
Bunca rengine varlığının;
Yaşamayı,
Bir sevinç gibi bürünmüşken
Hayat çarşısında;
…Ve bir yediveren cömertliğiyle
Açarken yüreğimi,
Gökubbe altında;
Gidişin o son “elveda”yla,
Nasıl da umulmadıktı,
Nasıl da zamansız!..

11 Mart 2007 – 12:50