Arnavut Kaldırımlarında Aşk

17 / 7 / 2008  Perşembe tarihinde İlhan Mehmet Orgün tarafından eklendi, 42 kez okundu...

“Herhangi bir İstanbul Sokağında karşılaştık seninle,Günlük güneşlik bir gündüz vakti,Saat öğleyi biraz geçiyordu belki, ya daSeni görmeme çeyrek vardı.Ben parke taşlı herhangi bir İstanbul sokağında,Ellerimde sonbahar kalıntıları, Yokuş yukarı çıkıyordum.Ürkek, dingin, yorgun bacaklarımın üzerindeYapayalnız...Ben çıktıkça ahşap, cumbalı evler üz...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Arnavut Kaldırımlarında Aşk

Herhangi bir İstanbul Sokağında karşılaştık seninle,
Günlük güneşlik bir gündüz vakti,
Saat öğleyi biraz geçiyordu belki, ya da
Seni görmeme çeyrek vardı.
Ben parke taşlı herhangi bir İstanbul sokağında,
Ellerimde sonbahar kalıntıları,
Yokuş yukarı çıkıyordum.
Ürkek, dingin, yorgun bacaklarımın üzerinde
Yapayalnız...
Ben çıktıkça ahşap, cumbalı evler üzülüyordu,
Pencereleri sardunya saksıları dolu
Eski, yorgun ahşap evler...
Herhangi bir İstanbul sokağında karşılaştık seninle,
Günlük güneşlik bir gündüz vakti,
Saat öğleyi biraz geçiyordu belki, ya da
Seni görmeme on vardı.
Sen parke taşlı herhangi bir İstanbul sokağında,
Ellerinde bir buket ilkbahar,
Yokuş aşağı iniyordun.
Kıpır kıpır yüreğinin çarpıntısı uzaklardan duyuldu.
İlkbahar geliyor.
İlkbahar geliyor.
İlkbahar geliyor.
Sen parke taşlı herhangi bir İstanbul sokağında,
Ellerinde bir buket ilkbahar,
Yokuş aşağı iniyordun.
Saçlarında güneş serpintileri,
Gözlerinde ay ışıltıları.
Günlük güneşlik bir gündüz vakti,
Saat öğleyi biraz geçiyordu belki, ya da
Seni görmeme beş vardı.
Herhangi bir İstanbul sokağında karşılaştık seninle,
Günlük güneşlik bir gündüz vakti,
Saat öğleyi biraz geçiyordu belki,
Seni gördüm...
Günlük güneşlik bir gündüz vakti,
Beni yıldırım çarptı...