Asan Sör (2)

15 / 7 / 2008  Salı tarihinde Deniz İlker Toker tarafından eklendi, 174 kez okundu...

“...Sanki mezarlığa doğru yol alıyordum. Ölüm geliyordu eve girmek. Girdim ve ilk defa görürmüşçesine ürperdim. Elim ayağım titremeye başladı. Karşı komşuya koştum ama kapı duvar. Çalıştırmalıydım saksıyı ama önce ceketimi çıkarttım. İnanamıyordum çünkü ev olabildiğince kötü kokuyordu. Ah Reşat Amca ah! Derken telefona sarılıp akıl hocam annemi a...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Asan Sör (2)

...
Sanki mezarlığa doğru yol alıyordum. Ölüm geliyordu eve girmek. Girdim ve ilk defa görürmüşçesine ürperdim. Elim ayağım titremeye başladı. Karşı komşuya koştum ama kapı duvar. Çalıştırmalıydım saksıyı ama önce ceketimi çıkarttım. İnanamıyordum çünkü ev olabildiğince kötü kokuyordu. Ah Reşat Amca ah! Derken telefona sarılıp akıl hocam annemi aradım. Kafamın almadığını anlayacak mıydı acaba? Daha fazla çürümeden içim aradım. Ufak bir şok geçirdikten sonra polisi aramamı söyledi. Ama bu durumda şüpheli olacağımı da belirterek en iyisinin akşama kadar oğlunu beklemem olduğunu söyledi. Kokuyu azaltmak için tüm fikirlerini sundu. Hemen buz torbalarından küçük bir morg yapmıştım. Hayatta en çok korktuğum şeyle yüz yüzeydim. Dolaptaki oda parfümünü sıkmasam bayılacaktım. Balkon kapılarını açıp küçük çapta sirkülâsyonu sağladım. Saat başları kapılarını yokluyordum ama hep hüsrandı çabalarımın sonu. Az kaldı ağlayacaktım ki kapı çalmaz mı? Evet, işte şu an isteyeceğim en son şey olmuştu. En az ceset kadar donmuştu beynim. Açmakla açmamak arasında gezinirken kapının dışındaki ısrarla açmamı söylüyordu. Allahım yalvarırım bitsin bu sınav!

devam edecek...