Aşk
Hayatıma ilk girdiğinde, her şey değişti. Sorgusuz sualsiz kabul ettim onu.
Çaba gerekliydi tabi her zamanki gibi. Hiçbir çabam boşa gitmedi. Ona yaklaştıkça, kendime daha çok ulaştım. Hani iliklerine kadar hissedersin ya tüm duyguyu, işte öyle oldu.
Nereye gitsem aklımda ve ordaydı aynı zamanda. Beni hiç bırakmadı...
Bazen başka başka şeyler girdi hayatıma. Vazgeçmedim, ama boşladım bazı zamanlar. Ama o aynı duygu için sadece birkaç adım yeterliydi. O hiç nankör olmadı.
Ya da bazen sadece onunla ilgilendim, o hiç şımarmadı. O bunu hak ediyor.
O benden hiçbir şey beklemedi. Tek istediği, kendim olmam, rahat olmamdı, gerisi çorap söküğü gibi geliyordu. Zaten sen sen olmazsan olmuyordu.
Onun sayesinde güzel insanlarla tanıştım. Daha da mutlu etti beni her yenilikle.
Onu hiç kıskanmadım. Hatta herkes onu bilsin, tanısın, bunu onlarda yaşasın istedim. Onu paylaşmaktan hiç çekinmedim.
Ben onunlayken, etrafımdaki her şey görünmez oluyor. Sadece o ve ben…
O bana kendimi özel hissettiriyor. her şeyden çok…
Onu dinlemeye bayılıyorum, onun sesiyle uyanıyorum.
O beni seviyor mu, sevebilirliği var mı bilmiyorum. Umurumda da değil. Beni hep mutlu ediyor ya...
İsmini de söyleyeceğim size. Hiç çekinmiyorum;
"tango"...