Aşktan Korkma

15 / 5 / 2008  Perşembe tarihinde Tuba Teker tarafından eklendi, 190 kez okundu...

“Gözlerimi açtığımda o vardı karşımda…Bir an donup kaldım.O yumuşacık elleriyle dokunduğu an çözüldüm.O kadar mutluydum ki gözlerimi ayıramadım ondan.Gel kaçalım bu şehirden dedi.Aşkın gözü kördür ya tamam dedim birden arkamızdakileri düşündük.Annem,babam,onun tanıdıkları kaçar gibi gidiyorduk,gerçekten de öyleydi ama yapamadım arkamda o kadar k...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Aşktan Korkma

Gözlerimi açtığımda o vardı karşımda…Bir an donup kaldım.O yumuşacık elleriyle dokunduğu an çözüldüm.O kadar mutluydum ki gözlerimi ayıramadım ondan.Gel kaçalım bu şehirden dedi.Aşkın gözü kördür ya tamam dedim birden arkamızdakileri düşündük.Annem,babam,onun tanıdıkları kaçar gibi gidiyorduk,gerçekten de öyleydi ama yapamadım arkamda o kadar kişiyi üzgün bırakamadım geri dönmek istediğimi söyledim.Bir an şaşırdı hayır olmaz dedi .Dönersek ayrılacağız, ben bu aşkı kaybetmek istemiyorum "Ne olursa olsun." dedi.Gözlerindeki yaşları görünce dayanamadım ama arkamda o kadar kişiyi düşününce arkamı döndüm.İlerlerken ikimizde ağlıyorduk.Göz göre göre aşkımı gömüyordum kalbime.Hem de artık bende olmayan bir kalbe.Arkamı döndüm yapamadığımı söylemek için boynuna atlamak için.. O da ağlayarak gidiyordu. Sesim çıkmadı bağırdım ama olmadı. Koşmama rağmen gittikçe uzaklaşıyordu benden. Dizlerimin üstüne yıkıldım. Az sonra omzuma bir el dokundu. Arkamı döndüğümde o bakıyordu yine bana. Beni bırakıp gitmemişti işte burdaydı,yanımdaydı.Gözlerindeki yaşlara rağmen o kadar sıcak gülümsüyordu ki içim sevgiyle doldu yine.O an öyle bir sarıldık ki birbirimize hayat durdu. El el geri döndük o şehre. Bu sefer daha farklıydı. Sanki bize gülümsüyordu herkes, her şey. Bir şarkı çalmaya başladı. Birbirimize baktık. Ne senle ne sensiz! Acı verir sessizlik bunu anlatmak çok zor. Ne gitsen ne kalsan, olmaz hayat sen yoksan. Bunu haykırmak çok zor. Birbirimize bu şarkıyı söylerken gözlerim kapalıydı. Gözlerimi açtığımda o ve ben annem babam arkadaşlarım ve daha birçok kişi. Hepimiz birlikteydik. Yanımda o ve herkes. Yaşadıklarım bir rüyaydı sanki. Sonra birden herkes silindi. Sadece ben kaldım orda. Gözlerimi, açtığımda evde yatağımdaydım. Bu rüya bana onu kaybetmemem gerektiğini öğretti. Bunun içinde ne olursa olsun ona açılmam gerekiyordu. O gün her şey değişti benim için. Kararırımı verdim ve gittim yanına içimdeki her şeyi anlattım ona. Karşılıksız olmasından çok korkuyordum. Bi an ne yapıyorum diye sordum kendime. Cevap vermesine bile fırsat vermekten uzaklaştım ordan. Arkamdan dur gitme diye bağırıyordu. Fakat onu duymuyor gibi koşuyordum nereye gittiğimi bilmeden. En sonunda kolumdan tuttu ve bende,
Seni dedi. Aynı rüyamdaki gibi sarıldık birbirimize.