Asrın Evliyası12

12 / 5 / 2008  Pazartesi tarihinde İbrahim Demirkan tarafından eklendi, 148 kez okundu...

“ARİFE TARİFÖzet: 30’lu yaşlarda bekar bir öğretmen olan Cemil aldığı arabanın benzinsiz gittiğini gördükten sonra yavaş yavaş bunun bir keramet olduğunu düşünmeye başlar.Bu yüzden de bin bir türlü soru ve şüpheler içerisinde dindarane bir hayata doğru yol alır.Fakat karşısına çıkan eczacı güzel bir kız ve sinema meraklısı öğretmen arkadaşı Ham...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Asrın Evliyası12

ARİFE TARİF
Özet: 30’lu yaşlarda bekar bir öğretmen olan Cemil aldığı arabanın benzinsiz gittiğini gördükten sonra yavaş yavaş bunun bir keramet olduğunu düşünmeye başlar.Bu yüzden de bin bir türlü soru ve şüpheler içerisinde dindarane bir hayata doğru yol alır.Fakat karşısına çıkan eczacı güzel bir kız ve sinema meraklısı öğretmen arkadaşı Hamid’in ‘filmimde oynayacaksın’ zorlaması onun kurmaya çalıştığı masum dünyayı yıkmak üzeredir.



Eczahanenin aşağısında bulunan dükkanın önünde Hamid’i bekliyordu Cemil. ‘Allahım’ dedi içinden ‘tam bir kızı bulmuşken,sevmişken en yakın arkadaşım.’ Birden Hamid elinde senaryoların olduğu poşetle dükkandan çıktı.Cemil’i eliyle sanki oraya bırakmış gibi hemen yanaştı,
-Napıyon oğlum sen. Daha film başlamadan stres. Ne öyle yüzünden düşen bin parça. Hadi neyse, gene iyisin. Malı kaptın.. Nereye kayboldun hem sen, öyle..
‘Ne diyor ya, bu salak’ dedi içinden, Cemil. ‘Nereye kaybolmuşmuşum..’ İki saat sizin flörtünüzü mü izleyecektim.
-Helaya gittim. Ne oldu ki..
-Oğlum ayıboldu lan.
-Bana ne ya. Amaan..
-Ne amanı, kızla sen oynican oğlum. Celal sensin.Orada aranızı yapacaktım role ısıtacaktım ama sen uçtun gittin.Bi beş dakika tutamadın mı?

Evet, önce tam anlamamıştı Cemil ama jeton düşünce ne diyeceğini şaşırdı. Kızla başrolde oynayacaklardı ha. Yani sevgilisi gibi bir şeyler, en azından.. Rol icabı yani canım. Yani..bir şey demeliydi şimdi, bir şey demeliydi ve öyle bir şey olmalıydı ki bu, ne aşırı hevesli görünmeliydi ne de öyle bampicamping ya da jampicamping. Doğrusu memurluk yaptığı için de şanslıydı doğrusu. Hemen rol yapabiliyordu bu mesleği sayesinde. Şaşırmış bir havada sordu
-Nasıl yani?
-Celal sensin ya. Yani Aslı’nın kocası. Senaryoya bak.
-Ha, senaryo
Devlet sırrı gibi gizleyen, oydu sanki. Gerçi, kızmamalıydı Hamid’e, yoo; yani, bir arkadaşın bir arkadaşa yapacağı en önemli şeyi yapmıştı şurada adam. Hani resmen farkında olmasa bile.. Ne oluyordu ya. Ve sözde hala üzerinde bir kırgınlık varmış gibi isteksizce aldı senaryoyu eline ve öylesine birkaç sayfasına baktı.
-Bilmiyo muydun?
-E söylemedin ki.
-İşte bak, okumazsan böyle olur. Bu ciddi bi iş. Oku, mutlaka. Ha bak, ben rapor aldım. Sen de alacaksın
-Ne raporu?
-Deli raporu!
Deli raporu mu? Doğru onlara da bu yakışırdı. Ama olayı cakozlamasına da yetmişti garip bir şekilde. Bu berbat espiriler de bu işe yarıyordu demek. Ve birden.. şöyle gözünün ucuyla yani, sanki zoom gibi ya da gözüne atılmış gibi, caminin karşısındaki büfedeki bir gazetedeki başlığı okudu. Hece, hece.. Sürmanşetti ‘Böyle Deliliğe Can Kurban’.
Yani..?
Deli raporu, Deliliğe can kurban..
Sırıtarak Hamid’e doğru döndü. Yani iki saniyede oluyordu, bu iki şey. Ve peşine de aşağıdaki yolun ağzında beliren, Sakin!.. Oralarda meşhur bir deliydi bu.
Sağ, sol, penaltı ve gol.
Ve bu defa afallamış bir halde bakındı Hamid’e..
-İyi mimik var sende de ha
-Şey Sakin..
-Ne sakini ya..
-Aşağıdan Sakin geliyor da..
-Haaa
Ve Hamid de ufaktan fark etmişti olayı sanki.
-Allah’ını seviyosan bak, bari sen kazık atma bana. Herkes verdiği sözden caydı,sen pürüz çıkartma bari. Kadın oyuncu bulamıyodum. Şehirden getir-götür,yedir-içir,para. Bu kız beleş oynicak.
-Bak
-Bak deme! Anladım hoşuna gitmedi. Mollalık yapma sakın. Kızla oynican. Günah, münah deyip kaçmaya çalışma. Bulandırma ortalığı.
Ve Cemil, şöyle bir ‘haa..’ çekti içinden. Bu yüzden uzaklaştığını düşünüyordu. E iyi, pek de yanlış sayılmazdı ama..
-Tabii, yani öyle yalan yanlış işler de olmaz, biliyorsun
Sanki bir şeyler sezmişti ama Hamid de, sonunda..
-E biz de pezevenk değiliz yani..
-Yok canım..ben onu kastetmedim.. Nereden çıkarıyorsun?
-Yav ne biliyim, sırf kendinizi mi Müslüman zannediyorsunuz nedir. Yok, ya şu olursa ya bu olursa.. Gün gelir, bir şeyler açıklanır, yaya kalırsınız be yaya.
-Nasıl yani?
-Yani manisi yok işte.Tamam.
‘Hoppala’ dedi Cemil içinden ‘neyi anlarsam yaya kalırdım,neyi ima etmek istiyordu Hamid.Neyse tartışmaya gerek yoktu’
-Tamam yani, bir şey demedik
-E deme yani, deme..
Yine saçmalamaya başlamıştı işte. Ne oluyordu buna da ya, hiç blöf bile yapamayacak mıydı.
-Yalnız tabii.
Hamid, Cemil’in elindeki senaryoyu şöyle bir karıştırdıktan sonra..
-Yok da sen okuyunca.. Yani şöyle bi şey var, sen kötü kocasın ya, bunu itip kakacan sahneler var. Onun için de şimdi, kıza dokunmam etmem filan demezsin herhalde, ha!? Onu şeedecektim
-Haa yani, normal şeyler bunlar değil mi
-Ya senaryoyu oku sen, senaryoyu oku
-Tamam senaryoyu okuyacağım
-Oyunculara bile okutturamıyoruz yani şu senaryoyu, ne iş ya
-Tamam okuyacam
-E iyi. Ve bakalım şu kamera işi ne olacak hehe..
-Kamera mı
-Evet ya, kamera, kamereman, uğraşıp duruyoruz. Bir siz yoksunuz ki. Neyse..
Ve birden ayrıldı, gitti Hamid, hızla yoldan karşıya geçti. Ve karşıdan da hafif ona doğru bakıp, hafif bir baş selamı çaktıktan sonra, gazladı gitti. Ne olmuştu ya şimdi. Bir şey anlamamıştı.Tam giderken de birden başı çevrilir gibi çevrildi. Biraz önce gördüğü ‘Böyle Deliliğe Can Kurban’ manşetli gazeteyi aldı büfeden ve doğru eve yollandı. (Devam edecek)