Asrın Evliyası2

21 / 4 / 2008  Pazartesi tarihinde İbrahim Demirkan tarafından eklendi, 150 kez okundu...

“Çay Bahçesinde Tam üç ay oldu. Bu olayın şokunu atlatmam kolay olmadı .Özellikle farkına varmam, bana müthiş bir zevk veriyordu.Her yerde bunu düşünüyor, anlatacak,anlattığım zamanda bana inanabilecek birisini arıyordum.. Bu şans belkide bu gün, bu çay bahçesinde doğabilirdi..Her zaman gelip birkaç saat soluklanıp çene yaptığımız bu ç...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Asrın Evliyası2

Çay Bahçesinde

Tam üç ay oldu. Bu olayın şokunu atlatmam kolay olmadı .Özellikle farkına varmam, bana müthiş bir zevk veriyordu.Her yerde bunu düşünüyor, anlatacak,anlattığım zamanda bana inanabilecek birisini arıyordum.. Bu şans belkide bu gün, bu çay bahçesinde doğabilirdi..Her zaman gelip birkaç saat soluklanıp çene yaptığımız bu çay bahçesinde ‘Rıfat’ın Yerinde’.Aslında ihtiyar bir adamın sahib olduğu ama güneydoğuda bir çatışmada PKK tarafından şehid edilen oğlunun ismini verdiği bu çay bahçesinde.Ne zaman açılabiliririm acaba diye düşünürken sanki başka bir şey düşünüyormuş gibi Hamide baktım.Hamid uzun boylu,dökülmeye yüz tutmuş saçları,geniş alnı ve atletik vücuduyla ilk bakışta insana güven veren birisiydi.O da benim gibi öğretmendi.herhalde 7- yada 8 senelikti.sanata,sinemaya ilgi duyuyordu.Halbuki konuşmasına bakarsanız kaba saba,orta Anadolu şivesinin tüm özelliklerinin abartılı bir şekilde gösteren bana göre gariban ama dış görünüşe bakılırsa sanat konularında hırslı birisiydi.Anne ve babasıyla beraber şehirde kalıyordu.İnce uzun siyah parkesini yaz –kış sırtından eksik etmez.Yazın parkenin kollarını çıkartınca parke pazarcı yeleğine dönüşür o da bu haliyle daha çok fotoğrafçı gazeteciler gibi dururdu.Kasabadaki en samimi arkadaşımdı.Dürüstlüğüne ve samimiyetine her zaman güvenmişimdir. Hüsnü’nün olmadığı bir vakit ona yavaş yavaş açılmalıydım.Ben düşünürken ortada birden ilginç laflar dönmeye başladı. Hamid
-Osman Sınavın yanına girmek devlet dairesine girmekten daha zordur
deyince.
-Sen nerden tanıyorsun onu lan ,dedi Hüsnü sırıtarak.
Hüsnü?.. Şu bizim Hüsnü.Tantana Rızanın oğlu.Aşağı mahalledeki okulda hademe.Sırtlan gibi bakışları olan ,elini devamlı ensesine atıp konuşan,çocukluğunda zengin olan ailesindeki ortamdan dolayı hem ailesi hem de tahminim yalakalık için kuyruğa girmiş eski çevreleri tarafından şımarıtılmış ve bu yüzden okulda okuyamamış,eline bir daha fırsat geçse tüm dağları ben yarattım diye insanlığa kan kusturmaya aday sinsi bir canavarcık.Ben bunları düşünürken çay bahçesinin huzur dolu ortamında laflar birbirini kovalamaya başladı.
-Yarışmadan
-Ne yarışması?
-Senaryo.
Hamid sözde umursamaz bir biçimde cevap verdi .Bende Hüsnü gibi durakladım.Bir şeyler daha sorup şunun nefsini azıtsam mı diye düşünürken işine gelmeyen hiçbir şeye inanmayan Hüsnü her zaman ki gibi açık arama sorularına başladı.
-Hımm.Osman Sınav mı düzenlemişti ?
-Yok be o adam öyle şeylerle uğraşır mı.
Hüsnü Hamid’i kızdırabilir Hamid’de bana yan çizebilirdi e ne de olsa benim kerametime inanabilecek tek insandı o. Hemen devreye girdim.
-Vay be.Çok güzel... çok güzelde,sen.. hiç bahsetmedin bana bundan
-Uzun hikaye.Ne deyim sana durup dururken,damdan düşer gibi.Bu sinema işleri.Boş yani .Anlat anlat bitmez. Bi gün zamanı gelince anlatırım.
Devreye yine Hüsnü girdi.
-Pekii Osman Sınavı gördün mü?
-Gördüm
Ben şaşkınlık nidalarıyla katıldım.
-Vay be arkadaşımıza bak.
Hüsnü yine hinliği üzerinde, ısrarla sordu
-Gördün he?
-Eveet, gördüm
-Nasıl yani?
-Pencereden, sigarasının külünü dökerken.
Lafı değiştirmeme izin vermeden sorular peşpeş sıralandı.
-Sonra noldu?
-Hafiifçe eğilip, başımla selam verdim.
-Peki kabul etti mi?
-Bilmiyorum.
Bir an durakladım sorsamıydım sormasamıydım ama sor git dedim.Çünkü bu sorum onu kurtarabilirdi de batırabilirdi de.Sanki çok önemliymişcesine sesimi incelterek sordum,
-Niye?
-Pencereyi kapattı.Bi rüzgar esti o an perde savrulunca.
-Hımm.Peki Miroğlunu gördün mü?
-Yok lan benim işim olmaz öyle kerkenezlerle.
Ulan dedim içimden, Miroğlunu beğenmeyen bizi hiç beğenmez ,buna kerametimi anlatsam,benim araba benzinsiz gidiyor desem inanamaz üstüne üstlük bir de güler.Ne motoru der ,haşa şu şey anlamında,argo-margo kullanırda maazallah.Başımı hafif çevirip göz ucuyla tekrar Hamid’e baktım.
-Kalkalım mı, dedim.
Başıyla tasdik etti.İyi çocuktu Hamid.Benim gibi.Geçen gün ben ödemiştim çay parasını bakalım şimdi ne yapacak?Hiç oralı olmadım.Verdi.Hüsnü mü? O ibnenin tekidir. “Maaşınız var lan benim iki katım” diye eline hiç cebine atmaz halbuki tarla varidatıyla apartman bile yaptırdılar.Amaann bende neden bahsediyorum.Hiç evliyanın gönlü dünya malında olur mu kardeş ? Doğru ya ne gönlü ne dili ne de gözü dünya malında olmaz.Hem ne demiş büyükler, bir takvim yaprağının arkasından okumuştum,”Yolda gördüğün herkesi kendinden üstün bil” diye ,kaldı ki Hüsnü ,ne de olsa Cuma namazlarına gidiyor çocukcağız.İşte ezanda okunuyor,namaz kılsam mı acaba?

Evet devamlı namaz kılan birisi değilim ve ibadetlerini aksatan benim gibi birisi nasıl keramet gösterebilir onu da doğrusu çok merak ediyorum. Fakat peygamberimizde ümmi değilmiydi.?Eveet,doğru ya .Neyse bunu kimseye söylememeliyim yoksa haşa peygamberlik mi iddia ediyorsun filan,tövbe tövbe,halbuki ben basit bir evliyayım.Bi saniye acaba basit evliya demek günah olur mu ?E peki ne dicem ki? Ben basit derken basiti kastedmedim ki?Allah,Allah bu işler gerçekten çok zor .Beyin derin düşüncelere dalınca çatlicak gibi oluyor.Ben en iyisi bu işi bilenlere sorim yoksa fıttıracam valla ,kitap okumayı da sevmem ama o işe de artık bakalım.Eee evliyalık bu kolay değil.Peki kime soracam.Bizim okulda kim var.Haa Zahide,Zahide hanım.

Zahide bizim okulda dinci sınıftan tabir edilen bir kızdı.Başörtülü.Evlilik meselesi demiştim ya işte ona şimdi gelebiliriz.Efendim ben bekar olduğum için okula bir bayan öğretmen gelince o da benim gibi bekarsa diken üstünde olurum.Benim arkadaşlar başlar iğnelemeye, ‘bak bunu kaçırma,yaşın otuzu geçti,geç kaldın’ diye ama bu Zahide hanım için geçerli değildi çünkü ben dindar birisi değildim hatta evliya olmadan önce düğün dernekte o da dostların ısrarıyla içmişliğimiz bile vardı Allah affetsin fakat kaderin garib cilvesine bakın ki bu konuları bilebilecek tek kişide Zahide hanımdı.Ona yaklaşabilridim.Onunla, tüm cesaretimi toplayıp, çaktırmadan, bir şeyleri merak edip de öğrenmek istiyormuşcasına alakalı-alakasız konulardan sorular sorarak konuşmaya başlayabilirdim. Fakat kimbilir ne zaman?(Devam edecek)