Asrın Evliyası 3

22 / 4 / 2008  Salı tarihinde İbrahim Demirkan tarafından eklendi, 205 kez okundu...

“GEÇEN GÜN ÖMÜRDENDİRGünler geçiyor her gün ömür sermayesi eksiliyor ve ben ‘niçin , niçin ben’ diyordum ve artık arabaya da eskisi gibi neşeyle değil besmeleyle bin bir türlü korkunun kolları arasında biniyordum.Ne olur ne olmaz bu araba bu gidişle bir gün aniden havalanıp beni bilmediğim diyarlara da götürebilirdi.. Benzin deposunu açıp bakac...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Asrın Evliyası 3

GEÇEN GÜN ÖMÜRDENDİR

Günler geçiyor her gün ömür sermayesi eksiliyor ve ben ‘niçin , niçin ben’ diyordum ve artık arabaya da eskisi gibi neşeyle değil besmeleyle bin bir türlü korkunun kolları arasında biniyordum.Ne olur ne olmaz bu araba bu gidişle bir gün aniden havalanıp beni bilmediğim diyarlara da götürebilirdi.. Benzin deposunu açıp bakacak cesaretim yoktu. Acaba okulda çocuklara namaz surelerini öğrettiğim için mi mükafatlandırılıyordum.Yoksa yoksa evet dayanamicam itiraf edim bir akrabamız vardı,onun yeğeni ile kötü bir kadına gitmiştik ama ben son anda vazgeçmiştim.Acaba arabanın benzinsiz gitmesi bunun mu mükafatıydı?Çünkü bu işten nedense hep bir sevap alacağımı düşünürdüm.Yok canım olur mu öyle saçmalıklar,tek günahından vazgeçen sen değilsin ki?Neyse en iyisi bu işi zamana bırakmak.

ÇAY BAHÇESİNDE TEHLİKELİ ALAKALAR

-Film mi? Ne filmi
-Evet film çekecem,dedi Hamid,sende oynicaksın

Beni derin bir sessizlik almadı tam tersine derin bir endişe kapladı.Neden bahsediyor bu.Film kim biz kim. Biz ancak oturur televizyon karşısında film izleriz.Hatta benim elime para verseler sinemaya bile gitmeyi beceremem.
-Tamamda şimdi bu nerden çıktı dicem ,Hamid filmden bahsettikçe heyecanlanıyordu.
-Oskarı alacaz oskarı sana söylim.Bana güven tamam mı?Bu hayatımızın fırsatı olabilir.
-Gerçek oyuncu bulsana .Biz nasıl yapalım?
-Bulamam
-Niye ?
-Para yok da ondan.Bütçeye göre davranacaz.
-Allah aşkına sen doğru mu söylüyosun.?
Hamid başını yana sallayarak hafifçe gülümsedi,durdu bana şöyle bir baktı,bende ` herhalde bana gülümseyecek bari bende onun gibi gevrek gevrek gülümsemeye hazırlanim’ derken ayağa fırladığı gibi birden bas bas bağırmaya başladı
-Robert koleji mezunları mı çekecek lan filmi! Alman şansolyelerinin kucağında yetişen adamlar mı sanatçı olur sadece! Bizim gibi Anadolunun gariban halkına yer yok mu?Beyoğlu piçuvik ,Asmalı Mescid !Fikret Adil!Baha Tevfik!Hıı?Sana soruyorum
Hamidin son dediklerini anlayamadığım içim biraz şaşkınlıkla biraz da tereddüt içerisinde baktım.Bana küfür mü etmişti acaba? ‘Küfredemezsin bana ben evliya adamım yoksa çarpılırsın’ diye bağırarak lafa mı girseydim ? Yoksa yoksa…Ben bunları düşünürken Hamid birden parladığı gibi yine birden sakinleşip yerine oturdu.
-Sakin ol Hamidcim. Millet bize bakıyor.dedim.
-Baksın sığır gibi bakarlar bunlar.
-Doğru konuş lan sığır kim?
Kim bu diyecekken birden Hüsnüyü gördüm, sırıtarak masaya geldi.
-Ne bağırıyon koçum.Allah Allah.
Başını hafifçe eğip bana çevirdi, bir alt tonda sakince sordu
-Çay söylediniz mi?
‘Allahın beleşcisi’ dedim içimden artık bu herifle dostluğumuz gün geçtikçe sırtımızda ağırlaşan bir yüke dönmeye başlamıştı.
-Yok söylemedik,daha bizde yeni geldik.
-Mesele neydi?,mevzu?
-Film çekecem sende yardım edecen.
-Sen?
-Evet ben!
-Tamam kızma Hamidim.Sen öl de ölelim.
-Ha şöyle hizaya gelin.Korkmayın korkacak bi şey yok.Ben size tek tek anlatacam.İlk önce ekip.
Hamid anlatmaya başladı.Hüsnü ile beraber endişe içerisinde dinliyorduk.Dünyada benden en uzak olmasını istediğim adamla aynı cephenin içine itilivermiştik.Allah bilir ikimizde aynı şeyi düşünüyorduk.Bu maceraperestin çocukca hayallerinden nasıl kurtuluruz.Ben kızmayayım da kimler kızsın.Ne sorsak verecek bir cevabı vardı Hamid’in.Sanki önceden aylarca bunu kurgulamıştı.Konuşma bitince biz bu işten kurtulamicamızı anladık
BİR GÜN SONRA

Bir gün sonra çarşıdan ekmek alıp eve dönerken öğrendim.Duyan herkes gül gül ölüyordu.Kalb kalbe karşıymış ya Hüsnüyü rezil eden bir olay yaşanmış.E tabi biz öğretmen arkadaşları olarak ağzımızı bozup saldıramıyoruz,seviyemiz müsaade etmediği için..Sadede gelelim bunun okulundan hademe arkadaşları radyodan istek yapmışlar.Kazak Abdalın bir deyişini Hüsnü’ye hediye etmişler. Münkir münafığın huyu,yıktı harab etti köyü diye bir deyişmiş..


Bizde bunu duyduktan sonra Hüsnü’yü görünce şeytanca bakıp imalı imalı gülümsüyorduk.Diyeceksiniz ki önemli bir olay mı bu. Hem de nasıl.Önemli değil di ama Hüsnü önemli yaptı bu olayı. Mahalli gazeteye bile konu olan bir kavga çıkarttı.Akrabalarını topladıktan sonra ilk önce radyoevini basmış sonrada bu işi yapan arkadaşlarıyla kavga etmiş.Olay karakola intikal etmiş falan filan...Sonra sulh,selamet. E yedi bela Hüsnü bu.Ne yedi belası be belanın on yedi türlüsü bu.Eski anılara gidip te canımı sıkmak istemiyorum.Bir defasında çocuk yaşlardaydık ama beni çok feci dövmüştü.Yumruklarıyla.Allahım ne acımasız bir pi..Dur be noluyor sana hani evliyalık nerde evliyalık ? Elinde ekmek çarpılırsın valla.Efendi efendi evine git. Kendi nefsini düşünmek, hep kendine yontmaktan mı geçiyor bu kutsal yol.Oh be insan rahatlıyor hakkaten ne güzel şeymiş bu evliyalık.Bir takvim yaprağının arkasında okumuştum.’Sadece nefsinle kavga et her gün başka birisiyle kavga etmekten kurtulursun’ diye.Ezan okunuyor.Öğleyi kıldım.Bunu da mı kılsam acaba.Dur bakalım Çarşı caminin tuvaletindeki adam orada durmuyorsa abdestimi tazelimYok,eve mi gitsem acaba.Paracı hergele.Estağfirullah.Napıyorsun oğlum sen daha şimdi tövbe ettin.Bi ihtiyarcağızın gıybetini mi yapacaksın.Adamcağız sabahtan akşama helayı bekliyor , aldığı paralarla da herhalde camiye katkı yapıyor.Neyse. Elde ekmekle de camiye gidilmez ki zaten.Şimdilik,sükut.

OKULDA

Okulda sabah ilk yaptığım iş Zahide hanıma bakmak oldu.Nöbetçiymiş.Nöbet yerine doğru gittim.Oradaydı.Birkaç çocuk koşarak yanından geçti.Bana bakınca hemen kendimi toparladım yalan bir yarım dönüşle kendimden şüphelendirmemek için çocuklara ‘Hadi Hadi diye yalandan seslendim. ‘Söylesem mi söylemesem mi’ diye düşündükten sonra ‘Boş ver Yüce Allah birilerini nasıl olsa karşına çıkaracaktır’ dedikten sonra sınıfımın yolunu tuttum.İşin açıkcası sabah ilk bakış ve söze giremeyişim birde üstelik onun bana şüpheli bakışı düşündüklerimi merak ettiklerimi sormaktan beni hemen vazgeçirmişti.Evliya dediğinde benim gibi olmaz mı zaten.Namahreme nazar etmez.Bu gün din dersini iki saat daha mı fazla işlesem. Dur bakalım sendikacılar anlarsa yaygarayı kopartırlar.Yavaş yavaş, her şey zamanla.
(Devam edecek)