Aysel/53

14 / 4 / 2008  Pazartesi tarihinde Abdurrahman Tümer tarafından eklendi, 116 kez okundu...

“Annesiyle beraber kahvaltısını yaptı. Hemen ardından işe gitmek üzere hazırlandı. Annesinin yanaklarına bir sürü öpücükler kondurduktan sonra da çantasını koluna takıp,dışarı çıktı. Bu sabah ki işe gitme coşkusu,hevesi daha farklıydı her zamankinden. Bu sabah, daha farklı düşünceler ve daha farklı beklentiler içerisindeydi. Bu sabah daha bakım...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Aysel/53

Annesiyle beraber kahvaltısını yaptı. Hemen ardından işe gitmek üzere hazırlandı. Annesinin yanaklarına bir sürü öpücükler kondurduktan sonra da çantasını koluna takıp,dışarı çıktı. Bu sabah ki işe gitme coşkusu,hevesi daha farklıydı her zamankinden. Bu sabah, daha farklı düşünceler ve daha farklı beklentiler içerisindeydi. Bu sabah daha bakımlı ve bir o kadar da şıktı. Bu sabah kalbi dolu, bu sabah aşık gibiydi. Her zaman ki gibi dolmuşa binip İstanbul Üniversitesi,Orman Fakültesinin yolunu tuttu. Kısa bir süre sonra Orman Fakültesinin yanında indi. Fakültenin bahçesine vardığında , etrafına şöyle bir bakındı biraz. Birini arar gibiydi gözleri,birini sorar gibiydi. Bugün birazda erken gelmişti işine. Fakültede işini yaptığı Öğrenci işleri Organize odasına girdi. Çantasını astıktan sonra da,her zamanki gibi kahvesini ısmarladı kantinci çocuktan. Oturduğu masanın ilk çekmecesinden,dün iş çıkışı koymuş olduğu dosyayı çıkardı. Daha önce birkaç kere açıp okuduğu dosyayı,bir daha açıp tekrar içine baktı. Yine o gencin resminin olduğu kimliğe uzandı elleri. Derin,derin baktı o resme bir daha. Bir daha titredi yüreği, bir daha depreşti aşkı, bir daha kapıldı o gencin büyülü gözlerine. Dalıp gitmişti yine. Hatta o kadar dalıp gitmişti ki; o anda kantinci çocuğun kahvesini getirip,masasına bırakıp gitmesinden bile haberdar değildi.’’ Hay Allah kahvemde gelmiş,ne zaman getirdi acaba? Hiçte farkında olamadım.’’ Diye hayret etti kendi kendine.
İnsan bu kadar da dalgın olmamalı der gibiydi mimikleri. Utandı biraz,haline. Şaşırdı. Kahvesini içip kendine gelmeye çalıştı. İşte tam o sırada ,o hayal ettiği genç, o yüreğinde bin kasırganın ayaklanmasına sebebiyet veren genç, o anda kapıda göründü. Birden eli ayağı titremeye başladı Aysel Hanım’ın. Göz göze geldiler. Sessiz,sessiz bakıştılar bir süre. İkisinde de bir şaşkınlık durumunun olduğu hallerinden belli oluyordu. Yusuf Bey kendini toparlamaya çalıştı. Onunda kalbi yerinden çıkacak bir vaziyette ‘’güm,güm’diye atıyordu.


GERÇEK BİR HİKAYE DEVAM EDECEK