Azrail’in Oğluyum
Kaç karanlık geceyi aydınlatabildi yüreğin
Sevgiye aç ve aşktan yoksun kaç zavallıyı doyurabildi kalbin
Kaç gece yol gözleyip, hiç olmayan birini bekledin
Kendinle çeliştiğinde, kaç felaketi üstlendin
Senden başka kaç kişinin acısını hissederek irkildin
Kaç uykusuz geceyi zincirleyip taşıdın yatağına
Sen beni anlayamazsın
Beni anlaman için kendi hafızanı silmek zorundasın
Sen beni sevemezsin
Beni sevebilmek için benliğinden sıyrılmalısın
Kendinde ölüp bende, sadece bende can bulmalısın
Sen bugüne kadar kaç ölümü kapından geri çevirdin
Kaç kurşun adresini kaybedip tenini okşadı
Ben felaketin oğluyum, kızım…
Ben adına ‘mor’ denen, kayalık dağların oğluyum
Sen benim su içtiğim pınara dahi ulaşamazsın
Sen beni anlayamazsın…
Sen beni sevemezsin…
Sen kim, ben kim?
Sen benim öldüğüm kadar cesurca yaşayamaz
Benim yaşadığım kadar cesurca ölemezsin
Ben Azrail’in oğluyum, kızım…
Sen ona gelin olamazsın…
04.05.2008