Babam

1 / 7 / 2008  Salı tarihinde İbrahim Kasımoğlu tarafından eklendi, 65 kez okundu...

“Adım Kerim doğduğumda başladı kaderimİlk abim, sonra üç kardeşimAnam,kendi halinde, halim, selimÖksüz yetim,ne teyzem var ne de dayımBeş amcam iki halamBabam bir doksandıDeri montu siyahtıKolları açık, başı dikBir yürüyüşü vardıSanırsınız,karanlığın bıçak ışıltısıGariplerin ağa babası,zalimlerin korkulu rüyasıAnama sorarsanız,yürek kalkın tısıGe...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Babam

Adım Kerim doğduğumda başladı kaderim
İlk abim, sonra üç kardeşim
Anam,kendi halinde, halim, selim
Öksüz yetim,ne teyzem var ne de dayım
Beş amcam iki halam
Babam bir doksandı
Deri montu siyahtı
Kolları açık, başı dik
Bir yürüyüşü vardı
Sanırsınız,karanlığın bıçak ışıltısı
Gariplerin ağa babası,zalimlerin korkulu rüyası
Anama sorarsanız,yürek kalkın tısı
Gecikince beklerdi,ayak sesinden tanırdı
Koşar kapıyı açardı,hoş geldin bey derdi
Sıcak çorbası hep hazırdı
Anam bana dedi ki;
Oğlum baban,ne sizlere ne de bana
Namerde yan gözle baktırtmadı
Muhannete muhtaç etmedi
Ekmeksiz aşsız hiç bırakmadı
Yıllar oldu gideli, hala yiyoruz ekmeğini
Hakkım helaldir O`na, Çocuklarımın babasına
Babam mı? Ne iş mi yapardı?
Kahvehane işletirdi, kabadayıydı
Bileğini büken olmadı, çok hasmı vardı
Hiç biri karşısına tek çıkamadı
Bir pazar akşamı
Üç kalleş pusuya yatmışlar
Çapraz ateşe almışlar
Kahbece vurmuşlar
Sırtından çıktı kurşunlar
Aldığımızda acı haberi, hanemize matem indi
Atılan cığlıklar semaya yükseldi
Zalimler sevindi, garipler hüngür,hüngür ağladı
Halamlar ağıtlar yaktı Amcalarımın delisi bile bayıldı
Bizi terk eden bir dev değildi
Başı karlı dağımız gitti

İbrahim Kasımoğlu 13 Haziran 2008 Ankara