Bakamamak!!!!
tükenmeye başlayan bir şey bu kadar acıtmaz insanı.harcayamazsın içindekileri bu kadar kolay ve hiç bir uzvunu kaybetmeden uğruna.ömrünü ona adamak hayali hala içinde bir yerlerdeyken,ölemezsin.kalamazsında ne mümkün duramazsın bile bile.yağlı ilmeğini boğazına o geçirecektir çünkü ve ölmek o kadar kolay değildir öyle deselerde seven bir kalp üzere.can acısı değildir korkulan,yaşayamamak korkusu denir belki buna tebessümü üzerinde o sevdanın.lal olmuş bir dille yine ve yine öylece bakamamak korkusu gözlerinin en karanlık yerine.
durmadı işte durulmuyor ve korkuyorum durulmayacakta bu ömür süresince.zordan da zor,çetrefilli bir yol bu benimse bırak bir pusulayı doğudan doğmayı becerebilen bir güneşim bile yok:::::.