Ben Misafir sen Ev Sahibi
Neden çıktın ki karşıma, hadi çıktın diyelim neden sevdinki beni, ya ben anlatamadım kendimi, yada sen anladın ama umursamadın. Sen benim neyimi sevdin ki, ben ki bazen savrulmayı severim, nerde ne yapacağım belli olmaz benim . Bazen ben bile kestiremem. Bazen aklımı kapatır, duygularıma bırakır kendimi derten derde sokuuveririm başımı. Başka hayatları kurtarmayı iyi bilirim, ama benimkileri bazen unutuveririm işte. Sen neden sevdinki beni... Benim yarınım bugünden yitiktir bazen. Bu günü bitirememki yarını kurayım. Günü yaşarım çogu zaman hiç bitmeyecekmiş gibi.
Ya sen , ya sen yarınlarda yaşıyorsun çogu zaman,hayallerin var kendine özgü, seviyorsun savaşmayı gelecegin için , beklentilerin hırsların var senin, benim yıllar önce yitirdiklerim gibi. Bense severim yalan söylemeyi ama sadece kendime başkalarına değil,başkalarına yalan söylemeye gerek yok ki. Kandırırım çogu zaman bu yüreği, Boş hayalleri seviyorum bazen, ayaklarımın yere basmıyor olması rahatlatıyor beni. Her şeyi halletmek huyumdan vazgeçemiyorum işte, başımı derde sokmak hoşuma gidiyor belkide,sorunsuz bir hayat sıkıyor beni. Ben bu dünyada misafir gibiyim, sense ev sahibi...
İşte böyle, şimdi söyle bana neden sevdinki beni, neden baktınki o gözlerime , neden sımsıcak geldinki bana, sarıldınya öyle içten. Bittim eriyiverdim işte. Söyle şimdi benim gibi adamın nesi sevilirki...