 Özel Arama |
|
| Özel Arama |
|
Beni UnutmaBeni UnutmaÇevreme bakındım,tertemiz deri koltuklar,geniş ve ferah bir arabanın camından dışarıya bakındım,küçük bir kız çocuğu gördüm aynı benim kızım gibiydi saçlarını örmüş,iki yana atmış sırıtıp annesine bakıyordu,on iki yaşlarındaydı.On yıl önce onun giydiği elbiseler yoktu renk renk,kumaş kumaş yada varsada ben alamadım kızıma elimden geleni yapmıştım oysaki,sabah temizliğe gider,akşamları okuldan dönmesini beklerdim.Yemeğini hazırlar önüne koyardım.Sonra odama çekilir,dantel,lif,kazak örerdim iki işin zorluğuda yanıma kar kalırdı,çok bir para vermezlerdi.Ben de olan kadarını harcardım ama çocuklarıma harcardım.Acaba annesi şanssız mıdır benim kadar.Onunda kızı uzak bir diyara gidip bayramlarda sadece bir telefon açar mı.Bir de oğlum var,uzun boylu,sert bakışlı ama duygusal birde oğlum var.Yanımda oturuyor,arabayı kullanıyor.O da aynı şartlarda büyüdü,büyüttüm.İkiside sefaletten kurtuldular ama onca sene eve para getirmek için çırpınan annelerini birbirlerine atmaya çalıştılar.Kızım,kocasıyla birlikte yabancı bir ülkeye gitti.Bende oğluma kaldım,onunda lanet karısı burnumdan getirdi.Ama ona kızmıyorum,kimseye kızmıyorum.Herkesin başına gelir,gelebilir,gelir mi?..Bir ses ortamın ahengini bozdu,irkilir gibi oldum.Yanımda kapı açıldı. -"Hadi anne gidiyoruz" dedi oğlum Yavaşça arabadan indim,hali kalmayan ayaklarımın üzerine zor bastım,bastonumu elime aldım,gözlüğümü düzelttim,oğlumu uzun uzun süzdüm. -"Anne bana kızmıyorsun değil mi?" dedi oğlum -"Kızsam ne farkeder vazgeçip beni eve geri mi götürürsün,boşver" diye bir iç geçirdim ve devam ettim -"Her anne,her baba çocuğunu hayırlı yetiştiremiyor,bir zamanlar üşüdüğünde bana sarılan,yorgunken saçlarını tarayan annen artık yerini eşine bıraktı." dedim -"Anne lütfen böyle söyleme seni her zaman ziyarete geleceğiz,her hafta sonu,olmadı iki hafta,ama o kadar,daha uzamaz,söz veriyorum hem ben buraya çok para verdim sana iyi bak-" derken sözünü kestim -Para verdin,beni parayla birine verdin.Sen haftada bir gelirsin,olmadı iki haftada bir olmadı gelmezsin.Ben başımın çaresine bakarım,ama sen bakabilir misin bensiz onu bilemem" dedim kollarıyla bana beni tutan ve yürümem için destek olan oğlumun kolunu ittim.Ben yürürüm dedim ve sendeleyerek yürüdüm yavaş ve narince sonra durdum yukarıya baktım.koca harflerle yazılı "Huzur Evi" yazısına uzun uzun baktım.döndüm oğluma baktım.Muzipçe gülümsedim.kapıdan içeriye girdim.Son kuvvetimle elimi kaldırdım ve salladım oğlumun bir daha gelmeyeceğini biliyordum.Hoşçakal der gibi yüzüne baktım.Gözümden bir damla yaş düştü,ağlamadım yine dimdik olmaya devam ettim kafamı kaldırdım.Adımı yetkiliye söyledim ve odama çıkartıldım. 
Yazı Sahibi
Etiketler Yazı İşlemleri Okuyucu Puanı
Bu yazıya sadece sitemizin üyeleri yorum yapabilir
Tavsiye Et :
Aralık
5
Aralık
5
Aralık
5
Aralık
5
Aralık
5
Nisan
1
Nisan
1
Ocak
24
Ocak
19
Ocak
17
Mart
23
Ocak
24
Mart
27
Mart
23
Aralık
1 |
 |
 Site Menüsü
 Köşe Yazıları
 Sponsor Reklamlar
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
.jpg){kind=small}
.JPG){kind=small}
