Benim Hikayelerim 1 Soğuk

8 / 8 / 2008  Cuma tarihinde Sedat Akyaz tarafından eklendi, 223 kez okundu...

“Soğuk ;Puslu bir aralık sabahı çarşıya iniyorum büyük adımlarla , üzerimde asker parkası, ayağımda bit pazarından aldığım botları. Daha sonraları sevmeyecektim ama işe yarıyordu , yağışlı soğuk havalarda.Henüz altıyı çeyrek geçiyor , kargalar bile nevalelerini yememişler.Aynı hızla Site’ye sarıyorum bayıryukarı. Kurumla kaplı ağaçların ara...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Benim Hikayelerim 1 Soğuk

Soğuk ;



Puslu bir aralık sabahı çarşıya iniyorum büyük adımlarla , üzerimde asker
parkası, ayağımda bit pazarından aldığım botları. Daha sonraları
sevmeyecektim ama işe yarıyordu , yağışlı soğuk havalarda.

Henüz altıyı çeyrek geçiyor , kargalar bile nevalelerini yememişler.Aynı hızla
Site’ye sarıyorum bayıryukarı. Kurumla kaplı ağaçların arasında sonsuz
merdiven misali , biri bitip diğeri başlıyor .Pazaryeri ,Halkeğitim , Çelikel ,
Hastane sırasıyla yanlarından geçiyorum. İyice ısındım artık soğuk olsa
neyazar ? Hani sugeçirmez derler ya bu botlar için , yalan.İncivez yolundayım
eski hapishanenin kenarından öğretmen evlerine teğet geçerek kampüs
kapısına ulaşıyorum.Rahatlıyorum, saat yedi olmuş .

Ahmet amca bir gün önceden hazırlamış süpürgeyi paspası. Spor salonunu
paspaslıyorum. Önce marangozhaneden alınmış ıslak talaş serilir, mis gibi
çam kokar. Kampüsü dolaşıyorum yırtık kağıtları ,atık ambalajları topluyorum.
Yavaş yavaş soğuk ürpertiyor.Bir yandan hiç itirazsız yuvarlanıyordum hayatta,
diğer yandan ,üşüdükçe ,lanet okuyordum. Çakıltaşı misali köşelerimi
yontuyordu, zorluklar. Berenin altında saçlarım terlemiş, çıkarmıyorum. Artık
hazırlanmalıyım. Soğuktan ve nemden çatlamış ellerime üfleyerek ısıtmaya
çalışıyorum. Kalorifer petekleri soğuk ,çoraplarımı kurutma çabasındayım.
Botlarımın üzerinde ter tuzları halka halka.Araba parasını tasarruf etmişim
işte, öğle yemeği de fakülteden.Saat dokuz ,derse girmem lazım.

Akşam üstü ders bitimi Arif Hoca “yarın antrenman var “diyor.
Diğer çocuklara bakıyorum , oooh ilkokul öğrencisi gibiler. Biryandan
kıskanmıyor değilim, derslerden ve kızlardan başka bir şeyle ilgilenmeyişlerini.
Boş boş muhabbetlerde kendilerine önemliymiş havaları vermelerini
yadırgıyorum. Tevfik adında arkadaşım var ,çıraklık eğitimden gelme ; ikiyüz küsur puanla ki o zaman ODTÜ makina’yı alırdı. Hafif kelleşmiş sarı saçlarının altında geniş bir yüz ve kalın ,kemik çerçeveli gözlükleri ile. Daima sakin ve nazik konuşması insanı rahatlatıyor. İri fiziğinin altında ince bir ruh taşıyordu. Arada Melahat’a bakıyorum, nafile. Kestane renkli kıvırcık saçları iri kömür gözlerinin iki yanına salınmış. Zarif kelebek dudaklarından eksik etmediği gülümsemesi ile bak yine cıvıl cıvıl giysiler içinde. Kopya bir günün ardından beton spor salonundaki idmana gidiyorum.Ucuz olsun diye deniz kumundan sıva yapılmış, duvarları tuz kusuyor.Evrim ve Onur gelmişler ,guardlar tamam.Murat Saçak ile Mehmet Alpaydın da kapıdan giriyor. Onları Ali ,Burçin ve diğerleri izliyor. Botlarımı çıkarıyorum, öğrenci kredisini yatırıp aldığım spor ayakkabılarımı giyeceğim.(hiç olmazsa bu egomu doyurayım) Ayaklarıma takılıyor gözlerim beyaz parmaklarım buruş buruş ,soğuk...Utanıyorum. Kimse görmeden hızla giyiyorum beyaz çorapları. Penye fanilanın üstüne naylon formayı da giydik mi tamamdır.

Antrenmandan sonra duş alıp apar topar giyiniyoruz. Belediyeyi yakalıyoruz

Kozlu yolunda .Ardından Tepebaşı belediyesine binip tek katlı müstakil
evimizin yolunu tutuyorum...Defne çalılıkları arasındaki patikadan yürüyorum
otobüsten inince. Etrafta başıboş köpek ulumaları Anacığım açıyor kapıyı;
“gel oğul ,otur sobanın yamacına “.Masayı hazırlamış bile ;sıcak bir kap
tarhana çorbası ,çoban salata , Allah ne verdiyse. Çok yorgunum , dersler beni
bekliyor bir taraftan. Aksayarak yanıma oturuyor anam. Artık sayısını
kendisinin de hatırlamadığı kadar çok ameliyat olduğu kısa sağ bacağını
uzatıyor kanepeden. İncitmemek istercesine okşuyor saçlarımı.”Biraz daha sabır
oğlum bak bu dördüncü senen, az kaldı.” Tüm hayalim okulu bitirip maden
mühendisi olmak ve TTK ‘ya girip çalışmaktı. Ancak böyle bütün bu
gayretlerimin semeresini görecektim. Ancak böyle bu şehri yenmiş olacaktım .
Kapı açılıyor , babam geldi. Kömür kovasını, odunları hazırlamış antreye.
”Aslanım” diyor emekli zabıt katibi . Ben de “nasılsın Bruce” diyorum.(Willis gibi
kır saçları ) Ders çalışmaktan başım ağrımaya, basit şeyleri anlamamaya
başlayınca bırakıyorum. Erik ağacının dalları cama vuruyor. Uzak olmasına
rağmen delirmiş denizin kükreyişini duyuyorum. Ablam çoktan uyumuş, Soner
de dalmak üzere . Yarın ki ders programına göre hazırlanıyorum. Finaller
önümüzdeki pazartesi. Ateş perisi babam sobayı iyi yakmış yine. Pencereden
ince bir soğuk esiyor. Kafamın dışarıda kalan kısmını da yorganın içine
sokuyorum.

Pazartesi çabucak gelmiş. Sınava girmeden önce kafam kor için de yanıyor.
Çenelerim hızla birbirine vuruyor. Ne okuduğumu biliyorum ne yazdığımı.
Kafamı toparlayamıyorum ki...Bir gayretle sevk alıp titrek adımlarla, devlet
hastanesine kadar yürüdüm. Doktor yüzüme bakıp “zatürre olmuşsun “ diyor.
“İki gün daha geç kalsan,tanışamayabilirdik” .Sabah akşam olmak üzere on
tane iğne yazmış, hemen birini yaptırıyorum damardan. Evde sobaya yapışık
duruyorum, sırtım üşüyor. İkisi hariç tüm finallerden kalmışım. Bütünlemelerin
de dört tanesinden.

Çok yorgunum .Bunların da biteceğini biliyorum. Uyumak , hepsini unutmak İstiyorum. Çok yorgunum ,uyku gözlerimi yakıyor. Çok yorgunum.