Benim Sokaklarım
Modern zamana inat,
Soğuk alan ahşap çerçeveli penceremden
Bakarken sokağıma;
Havaya kalkmış
Tam diken kıvamına gelen tüylerimi
Yatıştırıyorum yine.
Benim sokağım öyle işte:
Soğuk kaldırım taşlarımda,
Ölümünü bir karton zeminin
Üstünde bekleyen
Bıyıkları sigara sarısı amcalar ,
Birazdan saçları bembeyaz olacak;
Gerdanı hüzün kokan kadınlar,
Topundan kaçan çocuklar,
Çirkin erkekler,
Kırmızı rujlarını beceriksizce süren
Küçük kadıncıklar var..
Birde ben gibi bir şey var.
Ahşap evin ahşap çerçeveli penceresinde …
Ahşap çerçeveli penceremden gördüğüm sokağımı,
Ahmak ıslatan yağmurlarında sel alırken
Ve sadece benim sokağımın elektrikleri giderken,
Ben belediye ekiplerince yıkılmasını isterim
Tuğlaları bile isyan eden bu evleri.
Şimdi ben gitmeliyim
Islak ekmeklerle beslediğim kumrularımı alıp
Terk etmeyim ..
Burayı:
’Bu baş belası bende ki sokağı!’
Tavsiye Et :
|
|
Uğur Tavalıoğlu / 19.05.2008
Evlerden,sokaklardan,insanlardan kaçılabilir hatta kumrulardan bile...ya kendimizden?Tebrikler hoş bir şiirdi.
|
|
|
Ersin Başeğmez / 15.05.2008
terk etmek kendi sokağınızı. temmuzsıcağında şişirilen balonlara benzer, patlamaya mahkum. saygılarımla
|
|
|
İsmail Kalın / 12.05.2008
tüylerim, iştimaya askere döndü + +
(
o
|
|
|
Ahmet Ağdere / 12.05.2008
bir de ben gibi...
terk etmeliyim...?bendeki...
ukalalık gibi kabul etmeyin, güzel şiiri hataları düzelterek daha da güzelleştirmek istedim. kaleminize sağlık
|
|
|
Bahadır Akyol / 12.05.2008
benim sokağıma benziyor sizinki de..anlatmaya çalışsam anlatamazdım belki ama siz bunu yapmışsınız zaten
|
Özel Arama
Emre Sertaç Yelden yazıyı tebrik etti...
.jpg)
.jpg)
.jpg)
