Beyler!tilki Çiviyi Astı Fakat
Bir tarihte memleketin birinde bir hamamcı varmış.Bir sabah otururken tilki karşısına dikilmiş ve hamamcı usta bana şu hamamdan bir çivi ver demiş.Hamamcı tilkiyi kovalamış.Bir sabah,beş sabah,bir ay,beş ay tilki gelir yalvarırmış.Artık hamamcı bezmiş,”tamam ulan demiş vereceğim çiviyi.Tilki sırıtmış”noterden kağıt isterim yalnız,çivinin tapusunuda isterim” demiş.Hamamcı bıkmış ya “tamam ona da kabul” demiş.Hamama bir çivi asmışlar,hikaye bu ya,noter,tapu her şey tamam olmuş.Hamamcı birkaç gün sonra bir sabah hamama gelmiş ki tüm müşteriler dışarıda ve bağırıp çağırıyorlar.Ne oldu demeye kalmamış müşteriler tilkinin hamama bir leş astığını,kokudan kimsenin içeriye giremediğini söylemişler.Hamamcı sinirle gelip tilkiye çatmış,”yahu ne den astın o leşi içeri kimse girmiyor kaldır onu” değince tilki demiş ki; kardeşim o çivi benim değil mi?ister leş asarım ister kendimi asarım.Hamamcı Amman,yaman derken bir ay sürüp gitmiş bu.Dedik ya;hikaye bu sonunda hamamcı bakmış olacak gibi değil zaten müşteride gelmiyor sinirden sağlığıda bozulmuş toplamış pılısını pırtısını hamamı tilkiye bırakmış gitmiş.Şimdi manaya gelirsek birileri travma,mravma antin kuntin bir yerlere çivi asmak istiyorlar.Beyler,bu memleket ne o hamamcının hamamına benzer,ne bu memleketin insanı o saftoron hamamcıya,öyle çivi çakarız,leş asarız malı alır götürürüz diye travmatik düşünmeyin sakın.Benden söylemesi.