Binek

15 / 7 / 2008  Salı tarihinde Zafer Ardıç tarafından eklendi, 38 kez okundu...

“Biricik sebeb sensin, bulunduğum şu halin,Aklım kendine uzak, hesabın dehşetinde.Kulağımda ağırlığı işittiği kâl`inRuhum verdiği sözün, tarifsiz cinnetinde.Öylesine rezalet ve her işin felaket.Asl`ım beklenen günün, emsalsiz zilletinde.Senle atıverdiğim her adım bir hıyanet.Fikrim kanmışlığının, öldüren afetinde.Mazi hep zarar ziyan, geçmişim ne...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Binek

Biricik sebeb sensin, bulunduğum şu halin,
Aklım kendine uzak, hesabın dehşetinde.
Kulağımda ağırlığı işittiği kâl`in
Ruhum verdiği sözün, tarifsiz cinnetinde.

Öylesine rezalet ve her işin felaket.
Asl`ım beklenen günün, emsalsiz zilletinde.
Senle atıverdiğim her adım bir hıyanet.
Fikrim kanmışlığının, öldüren afetinde.

Mazi hep zarar ziyan, geçmişim ne karanlık,
Vasfım şimdi halinin, derin mihnetinde.
Tepede güneş olsa da, içime düşmez ışık,
İradem malum işlerin ağır töhmetinde.

Nurdan uzaksın uzak, yüzün gözün kapkara,
Kalbim, kendi kimsesiz, kaybolur zulmetinde.
Sanki suçsuzmuş gibi, çekilirsin kenara.
Hakikat bülteninin, karanlık manşetinde.

Kasıp kavuran rüzgar, ancak sen olmalısın,
Her günüm ateş, azab, şu dünya gurbetinde.
Birgün de esmeyiver, dilinde sessiz kalsın,
Hiç mümkün müdür ki; yine kimin gıybetinde?

Ne doymasını bilirsin ne de usanmasını,
Varlığım düşeceği, azabın şiddetinde.
Kâr etmez ki cihanlar, tutuverse yasını,
Varlık kıymetim bilmeyişimin hiddetinde.

Bir O`nun korkusudur, kollarını bağlayan,
Yoksa, her an binlerce günahın davetinde.
Ve ruhtur bir köşede , içli içli ağlayan,
Bağışlamış olsada, ölümsüz cennetinde.