“Bu yaşlarda böyle mi olur...Hep boşalıyor dünyamAcı verdi yine yeni günOmuzlarda bir dostumun cenazesi Yani kırılmış bana ait bir lambaBahçemden bir ağaç devrilmişHep ağladımYerlerine bakıp devrilen ağaçlarınVe lambaları kırık kırk odalı bir evdeyim.Kulağıma gelen en güçlü ses ölümEy ölüm Konuşan bir dilsinGönül şehrimde binalar onaran elsinÖlüm...”
Bu yaşlarda böyle mi olur... Hep boşalıyor dünyam Acı verdi yine yeni gün Omuzlarda bir dostumun cenazesi Yani kırılmış bana ait bir lamba Bahçemden bir ağaç devrilmiş
Hep ağladım Yerlerine bakıp devrilen ağaçların Ve lambaları kırık kırk odalı bir evdeyim. Kulağıma gelen en güçlü ses ölüm
Ey ölüm Konuşan bir dilsin Gönül şehrimde binalar onaran elsin Ölümsüzlük ülkesine merdivensin Hep öyle kal