Bir Mesajın Anlattıkları
Gün yine ağarıyor gözlerimde,karanlklara sakladığım yüzümü aydınlatan bir tek şu külüstür telefonum var yanımda.Bir gün elimde kalacak diye çok korkuyorum.Tuşlarını o kadar hor kullanmış olmalıyım ki bazen inat edip en güzel kelimeleri yazmıyor..Yinede tüm gece boyunca katlanıyor ya bana ,olsun...
Saatlerin geçmek bilmediği zamanlar vardır,hele üç ile beş arası..Sanki zaman duruyor o sıralar.Saatler saniyelere,saniyeler saliselere ayak uydurunca zaman çöküveriyor göz kapaklarına..Ağırlaşıyorsun aniden,o akşamın hafifliği tonlarca yük oluyor sanki bedenine..Cansız kalıyorsun,elin ,kolun sızıyor bir köşede..Haliyle sende....Ne kadar zaman geçer bilmezsin bu halde,ya ayağın karıncalanacak ya kolun,ya bir çatırtı kopacak yada ezan okunacak...Ama kendinden geçmişliğini bitirecek bir şey mutlaka olacak.Sonunda uyandırılacaksın,bedeninini hafifletmeye çalışırken bu defada kendine gelememenin sersemliğini yaşayacaksın ister istemez.Gözün açık kalmakla kapanmak arasında gidip gelirken,hiç ummadığın anda,yine o sadık dostun ortaya çıkabilme ihtimaline en yüksek ganyanı verir,gecenin bitmeye yakın zamanı....Belki biri arayacak,yada bir mesaj alınacak,yada sarjım bitiyor deyip kendini acındıracak...Derken!
Bir mesaj alındı....
Oku.. Yok yok bir değil,geldikçe geliyor,iki,üç,dört..(Hayırdır inşallah)
-Biliyormusun,haklısın..Bana aşık olduğuna gerçekten inansaydım belki faklı olurdu.. Fakat aşka bakış açımız ve beklentilerimizin farklılığını unutma,belki beni törpülyen de bu oldu...
Okunduktan sonra...Elin diğerini okumaya gider mi gitmez mi, bilinmez bir kalakalmışlıkla ,beklediğinin ne olduğunu bile bilmeden .. öylece kalırsın..ister istemez içinde biriken merakla oku diye tıklarsın tekrardan tuşu...
-Tutku senın ki ve bir şeyler yaşamış olsaydık o kocaman aşk yerle bir olacaktı.Birbirimizi tüketecektik belki.Yapamadığımız içinse gözümüzde büyüyor devleştiriyor her geçen gün kendini...
Biraz olsun anlam kazanmaya başlamıştı ilk mesajın sözleri..tekrar oku tuşu..
-Sen beni başkalarında yaşamaya çalışıyorsun en azından ben onu dahi yapamıyorum...
-Evet ben senin için önemliydim,seninde benim için olduğun kadar..Fakat senin aşklarını aşka bakış açını bildiğim için belki aşk diyemedim buna.. bunun adı aşk olsun istemedim,bu aşktan daha güzeldi çünkü..
Yazacak tek bir söz bulamamayı ilk defa yaşadım bu sözler karşısında..Çünkü aklıma yer etmiş onca güzellikleri hep adadığım bir yüreğin,sevipte çaresizlik içerisindeki yazmış olduğu sözlerdi bunlar..Gün ağarmaya başlarken aniden yine kararmıştı üç-beş dakika içerisinde..Her diliminde bir sözüm sızmış halde..hadi uyan..bir yer seç kendine..Zaman su gibi geçiyor dilimden..Bir mesajın anlattıklarından çekinme..
Bir cümle seç kendine....Hadi ne olur uyan...bakıp bakıp söylenme..