Bir Öyküdür Hep Seni Sevişim(enginname Öyküeri 2)
rafta tozlanmış ve unutulmuş bir kitabın orta sayfaında...
küçük bir kağıda sığdırdığın,kocaman sevdanı gördüm...
yıllar geçmişti üzerinden..yıllar,rüzgar misali...
benzeri varmı diye sorardın sevgimizin...
bende hep yok derdim...
giderken hiçbirşey sormadın...
acaba bir benzeri varmıydı terkedişinin...
şimdi,yine sonbaharı gösteriyor takvimler...
ağaçlar yaprağını toprağa bırakıyor...
yağmurlar yağıyor hep,ıslanıyorum...
ki sensiz yağmurlarda başka bir hüzün...
o tozlu rafta unutulmuş kitabın orta sayfasında...
hiçbirşey yoktu aslında...
aynı gidişin gibi...
yalandı yazdıklarında...