Bir Sevgi Kaosu Bendeki
`Sevmek` dedim.
`Yoluna ölmek` dedi.
`Yol` dedim.
`Alıp başını gitmek` dedi.
`Gitmek` dedim.
Bir `Ahh` çekip, `Dostlardan ayrılmak` dedi.
`Dost` dedim.
Durdu. Bana baktı. `Dost` diye mırıldandı.
`Yüreğime nasıl koysam bilemediğim` dedi.
`Yürek` dedim.
`Dünyaları içine sığdıramadığım` dedi.
`Dünya` dedim.
`Hayatın bir yüzü` dedi.
`Yüz` dedim.
`Ardında ne gizli bilemediğim` dedi.
`Giz` dedim.
`Hep çözmeye çalıştığım` dedi.
`Çalışmak` dedim.
`Bitmeyecek öykü` dedi.
`Öykü` dedim.
`Binlercesini içimde gizliyorum` dedi.
`Gizlemek` dedim.
`İşte, her şeyin bitimi` dedi.
`Şey` dedim.
`Sevda` dedi.
`Sevda` dedim.
`Peşinden koştuğum` dedi.
`Koşmak` dedim.
`Hayat, bir maraton` dedi.
`Hayat` dedim.
`Öyle kısa ki! ` dedi.
`Niçin kısa? ` diye sordum.
`Yaşanacak çok şey var, zaman yok` dedi.
`Yaşanması gereken ne var? ` diye sordum.
`Aşk` dedi.
`Kaç kere? ` diye sordum.
`Bin kere` dedi, `Milyon kere`
`Neden bir kere değil? ` diye sordum.
`Bütün aşkların toplamı, en yüce ve tek aşk` dedi.
`Önce ona varsan olmaz mı? ` diye sordum.
`Keşke olsa` dedi, `Ama önce yoğrulmak gerek`
`Acı çekmek mi? ` diye sordum.
`Evet, aşk acısında yok olmak` dedi.
`Yok olunca! ` dedim.
`İşte gerçek aşkta o zaman yaşamaya başlarsın` dedi.
`Gerçek aşk! ` dedim.
`Büyük o! ` dedi.
Durdum. Durdum. Ve sustum!
`Neden sustun? ` diye sordu.
`Yüreğim titredi sanki` dedim.
`Neden? ` diye sordu.
`Bilmiyorum` dedim. `Büyük O! `
`Evet` dedi, `Büyük O! `
`Nerede? ` diye sordum.
`Her yerde` dedi.
`Nasıl? ` diye sordum.
`Yüreğini aç` dedi.
`Yüreğimi açmak! ` dedim.
`Bir tebessümle bak her şeye` dedi.
`Tebessüm` dedim.
`Her kapının anahtarı` dedi.
`Kapı` dedim.
`Girmeden bilemezsin` dedi.
`Ya korku! ` dedim.
`Bilinmeyenden korkar insan` dedi.
`Ben bilmiyorum` dedim.
`Neyi? ` diye sordu.
`Ben`i` dedim.
`Sen kimsin? ` diye sordu.
`Ben kimim? ` diye sordum.
`Sevgiyle beslenensin` dedi.
`Kimin sevgisiyle? ` diye sordum.
`Büyük O`nun` dedi.
Durdum. Durdum. Yine sustum.
`Kimsin? ` diye sordum.
`SEN`im` dedi.