Bir Trendir Hayat
Yaş otuza geliyor.Ömür rıhtımı;vatanı bekleyen bir asker gibi almış eline kalemi çızık çızık üstüne...Asker için bir mutluluktur zaman treni..Sonunda anne,baba,yar,yaren...Çızık bitti ve kavuşma anı.
Kafamda birtakım düşünceler dolanıyor.Hangi zamandayım ömrümde.Çok mu var;az mı kaldı tren yolculuğuna..
Ömür bir tren yolculuğuna benzer.Yaklaşık otuz yıl önce bir ben bindi.Gidiyor takır tukur.İlk beş durak anne sıcaklığında dünyadan habersiz.Yalnız etrafı dağıtmak,ağlamak sızlanmak
,oynamak...Zamanı anlamadan işte altı,yedi..on,
oniki derken beyaz yaka,mavi önlük atıldı.Elbise ve grafatlar donatıldı tenime.Ortalar,liseler,ü_
niversite.Yirminci durağı geçerken var olan erte_
lenen bir kelime sakız oldu,olduruldu dilime.Ha_
yat...
Ve bügün gerçek olan yaşıyorum.Tren daha tünele
girmedi.Gördüklerim,yaşadıklarım,duyduklarımın ö_
zeti yol almaktayım hala,daha sıra gelmedi bana.
Herkes bir doğru tutturmuş gidiyor.Birileri ö_
lürken bu doğrulardan;birileri yaşamış.
Ne güzel bir kelimedir bir olmak.Artık sevelim
birbirimiz,gülelim ve hep mutlu olalım. Ömrümüz
bir anda geçti.En güzelini de yaşadık en kötüsü_
nü de.Bugün geçmez dedik geçti.Yaşanmış sıkıntı_
lar,mutluluklar geçtive yaşanacaklar da geçecek.
Gerçek olan hepimiz bir tren içindeyiz;tünele
doğru giderken birbirimize tutunalım.Bir olalım.
Sevelim,üzülmeyelim,üzmeyeleim.
Bir anda ömrümüz geçti ve hey arkadaş!bir anlık
ömrün kaldı...