Bir Zamanlardan Şimdilere

31 / 3 / 2008  Pazartesi tarihinde Burcu Uzunalan tarafından eklendi, 92 kez okundu...

“Bir zamanlar en büyük özgürlüktü tek başına yaşamak, odalarda tek başına taht kurmak, sokaklarda tek başına keşfe çıkmak. Ama şimdi en büyük korkum oldu yalnız kalıp bir odada sabahı beklemek, en sevdiklerimin olmadığı sokaklarda bencilce zevk almak, akşam yemeğinde masaya sadece bir tabak bir kaşık bir çatal koymak ve geri kalan 11 parçayı kutu...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Bir Zamanlardan Şimdilere

Bir zamanlar en büyük özgürlüktü tek başına yaşamak, odalarda tek başına taht kurmak, sokaklarda tek başına keşfe çıkmak.

Ama şimdi en büyük korkum oldu yalnız kalıp bir odada sabahı beklemek, en sevdiklerimin olmadığı sokaklarda bencilce zevk almak, akşam yemeğinde masaya sadece bir tabak bir kaşık bir çatal koymak ve geri kalan 11 parçayı kutuda sarartmak ve gerçekte yaşadığını sanmak.

Bir zamanlar en fazla mutluluktu sahip olmak, sahip olduklarınla keyif duymak. Alınan yeni bir kıyafeti bile göğsün gerile gerile giymek, kendini aldıklarınla, zevklerinle, korkularınla, uydurmalarınla tanıtmak.

Ama şimdi en fazla üzüntüm oldu, elbisenin içindeki ruhu yenileyememek, elbiseler yırtılınca huzurdan birkaç parça daha koparıp ellere vermek, anlaşılmak için dışını yaldızlamak, bir yığın insanı iç dünyandan bihaber bırakmak.

Bir zamanlar telefonumun ucunda farklı farklı sesler vardı, kendimce aramakta olduğum ama aslında özümü yitirdiğim. Öylece yuvarlamak cümleleri bir de onları bağıra çağıra duyurmak kendiliğine ayrı bir zevkti tuşlar basarken.

Ama şimdi açılmaz oldu iletişim başkalarına. Aramasınlar sormasınlar diye uzakta duruyor tüm ağlar, nedense kapalı tutamıyorum ulaşma yöntemlerini sadece uzaktalar gönlümün görmediği bir yerde.

Bir zamanlar acı çekmekti aşk. Sevmek acı verdikçe güzelleşirdi ruhum. Şarkıları açıp son ses haykırmak boş duvarlara, tanımadığın bir ruhun kölesi olmak ve gidenleri beklemekti ilişki. Yalnızlık her şey demekti, daha da doğrusu yalnız olduğunu sanmak başkasının etkisiyle yaşarken, yalnızlığını unutturan bir kaçıştı ama kendim bile bilmezdim gerçeği.

Ama şimdi sen varsın ya, sensizlik aşkta değil, kendini anlamaya çalışmak ta. Sensizlik hiç olmaması gereken, tüm dengeleri alt üst edebilecek korkulu bir gidiş olur. Bundan gayrı ne olursa olsun ol diyorum duvarlara. Üstelik ikimizin sesini yankılayan duvarlara. Artık sistemin çarkları birbiri olmadan dönmezken gidişin beni değil seni de alt üst edebilecek güçte, belki de şimdi yaşadığımdır asıl aşk. Uzaktan severken ağlamalarımdan daha kıymetli şimdi yanındayken verdiğim mücadele.

Bir zamanlardan şimdilere değişen ben, bir zamanlardan şimdilere ancak yetişen sen, şimdiden sonralara giden biz…

Bir zamanlardan şimdilere asla gelmeyeceğini düşünemeden büyük laflar eden ben, al beni vur kendine denilen zamanlarda bugününü bana hazır eden sen, bunları bile bile hiç utanç duymadan yan yana hayata direnen ikimiz…

Ne olursa olsun her gece yarına tüm saflığıyla uyanacak sevgimiz…

Yarına uyanamama endişesi taşıyan bedenimiz…

Her biri için söylüyor bu şarkıyı sesimiz;


Hiçbir şeyde gözüm yok
Sen yanımda ol yeter
Kapkaranlık odama mehtap gibi dol yeter…

…

Yağmur vururken cama,
Dalarken gece gama,
Özleyen kollarıma
Usulca sokul yeter…